Tadeusz Stański

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja z dnia 17:10, 20 paź 2013 autorstwa Paweł Wzgórzyński (dyskusja | edycje) (Zabezpieczono "Tadeusz Stański" ([edytowanie=Dozwolone tylko dla administratorów] (na zawsze) [przenoszenie=Dozwolone tylko dla administratorów] (na zawsze)))
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Tadeusz Stański, ur. 27 V 1948 w Błoniu Małym na Podlasiu. Absolwent Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, kierunek prawo kanoniczne (1973).

1974-1978 pracownik Stowarzyszenia Pax; od 1975 przewodniczący Oddziału Wojewódzkiego w Siedlcach. 1976-1977 redaktor niezależnego pisma „Przegląd” (przepisywany maszynopis w niewielkim nakładzie). Od 1977 współpracownik ROPCiO i Leszka Moczulskiego. W 1978 usunięty z Pax za próbę wprowadzenia zmian organizacyjnych i programowych w stowarzyszeniu (z grupą działaczy, m.in. Tadeuszem Jandziszakiem i Romualdem Szeremietiewem). 1 IX 1979 współzałożyciel KPN (pomysłodawca nazwy partii, zaproponowanej na spotkaniu w jego mieszkaniu 3 V 1979), X 1979 – XII 1984 członek Rady Politycznej KPN. Od IX 1979 w redakcji pisma „Gazeta Polska”, w Kierownictwie Akcji Bieżącej, odpowiedzialny za sprawy organizacyjne. Wiosną 1980 kierował w KPN akcją bojkotu wyborów do Sejmu PRL.

28 VIII 1980 zatrzymany, zwolniony na mocy Porozumień Sierpniowych, 13 X 1980 aresztowany (z T. Jandziszakiem, L. Moczulskim i R. Szeremietiewem) za „publiczne lżenie narodu polskiego”, sądzony przez Sąd Wojewódzki w Warszawie, następnie Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego w procesie przywódców KPN, oskarżony o „próbę zerwania jedności sojuszniczej ze Związkiem Radzieckim oraz obalenia przemocą określonego w Konstytucji ustroju PRL”, 8 X 1982 skazany na 5 lat więzienia, osadzony w ZK w Barczewie, organizator protestów o status więźnia politycznego, w VIII 1984 zwolniony na mocy amnestii. 9 XII 1984 z czołowymi działaczami KPN: T. Jandziszakiem, Zygmuntem Goławskim, i R. Szeremietiewem, wystąpił z KPN. 22 I 1985 współzałożyciel Polskiej Partii Niepodległościowej. W 1987 z in. działaczami PPN podjął współpracę z Grupą Roboczą KK i in. organizacjami niepodległościowymi w celu stworzenia politycznej przeciwwagi dla zwolenników porozumienia z władzami komunistycznymi, skupionymi wokół Lecha Wałęsy; 3 V 1987 współtwórca Porozumienia Partii i Organizacji Niepodległościowych.

Przeciwnik Okrągłego Stołu w 1989, razem z PPN i PPiON zbojkotował wybory VI 1989. Od 1990 właściciel i prezes firmy Lex-Service. 1990-1992 członek władz krajowych PPN-Partii Nowej Prawicy; 1993-1995 wiceprzewodniczący Ruchu Trzeciej Rzeczpospolitej. Członek Sekretariatu Ugrupowań Centroprawicowych, organizator Klubu Polskiej Myśli Politycznej.

III 1977 – 1983 rozpracowywany przez Wydz. IV KW MO w Siedlcach/Wydz. III-2 KS MO/SUSW w ramach KE/SOR Mecenas.

Włodzimierz Domagalski