Zbigniew Dąbrowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja z dnia 16:49, 7 lut 2018 autorstwa Grzegorz Wołk (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Zbigniew Dąbrowski, ur. 13 XII 1947 w Gdańsku, zm. 4 X 2012 tamże. Ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne tamże (1973).

1965-1982 pracownik Przedsiębiorstwa Robót Elektrycznych Elektromontaż w Gdańsku. W XII 1970 uczestnik demonstracji ulicznych tamże. 1978-1980 współpracownik WZZ Wybrzeża, kolporter pism niezależnych, m.in. „Robotnika Wybrzeża” i „Bratniaka”. W I 1980 brał udział (m.in. z Lechem Wałęsą, Florianem Wiśniewskim i Sylwestrem Niezgodą) w próbach zorganizowania strajku w Elektromontażu w obronie robotników zwalnianych z pracy w ramach tzw. redukcji, następnie współzałożyciel Komisji Robotniczej PRE Elektromontaż, zwolniony z pracy (odwoływał się bezskutecznie do Terenowej Komisji Odwoławczej), przywrócony po podpisaniu Porozumień Sierpniowych.

W VIII 1980 współorganizator zaopatrzenia w papier i benzynę strajkujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina; od IX 1980 w „S”, następnie członek KZ w PRE Elektromontaż.

13-18 XII 1981 współorganizator strajku w zakładzie, następnie w ukryciu, 17 IV 1982 aresztowany, osadzony w AŚ w Gdańsku, skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku na 1 rok więzienia, osadzony w ZK w Potulicach, zwolniony 21 IV 1983; zwolniony z pracy. Po wyjściu zatrudniany dorywczo. XI 1983 – 1989 współpracownik RKK Gdańsk (utrzymywał się z prac na rzecz podziemia), m.in. drukarz podziemnych pism „Gryps” i „Solidarność” (organ RKK), kolporter pism gdańskich i „Tygodnika Mazowsze”. 9 X 1985 aresztowany, skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku na 1,5 roku więzienia, zwolniony 10 IX 1986. Jesienią 1986 założyciel (w porozumieniu z Bogdanem Borusewiczem) wydawnictwa Gdańsk, wydawca i drukarz książek podziemnych. 1982-1988 zaangażowany w pomoc dla represjonowanych, m.in. przy rozdziale darów z transportów zagranicznych w kościele w Sopocie-Brodwinie.

Od 1990 właściciel drukarni i wydawnictwa Skryptor.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).

23 VII 1985 – 18 III 1987 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Bojkot.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).

Arkadiusz Kazański