„Biuletyn Informacyjny Kolejarzy”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Biuletyn Informacyjny Kolejarzy”, wydawany w Lublinie VI 1983 – V 1989, od nr. 19 z XI 1985 podtytuł: „Pismo kolejarzy Węzła Lublin, członków NSZZ «Solidarność»”, od nr. 26 z XI/XII 1988: „Pismo kolejarzy Węzła Lublin”. Nr 17 z VI 1985 bez numeracji, nr 26 z błędną datą II 1988, nr 27 (ostatni) zawierał informację o zakończeniu działalności wydawniczej.

Wydano 27 nr. o obj. 2-8 s. w formacie A4 (do nr. 25 z VII 1988), następnie A5, drukowanych kolejno: na powielaczu białkowym, techniką sitodruku, na offsecie w nakładzie 200-1000 egz.

W nr. 1 określono pismo jako organ Tymczasowej KZ Kolejarzy Węzła Lublin, faktycznie zostało zainicjowane i było wydawane przez działaczy „S” z lokomotywowni PKP Lublin Janusza Iwaszkę i Zdzisława Koguciuka oraz podziemnego wydawcę i drukarza Arkadiusza Kutkowskiego (współpraca przy druku: Dariusz Dybciak i Wiesław Haley ze środowiska studenckiego). Z redakcją współdziałało stale kilkunastu pracowników PKP zajmujących się zbieraniem informacji i rozprowadzaniem pisma. Przez dłuższy czas pismo drukowano w mieszkaniu K. Tarkowskiego (przy ul. Nowy Świat w Lublinie).

W piśmie poruszano problemy środowiska kolejarzy: warunki pracy, nadużycia władzy, bieżącą działalność „S”; publikowano oświadczenia Tymczasowej KZ KWL, szczegółowo rejestrowano przypadki represjonowania kolejarzy, nagłaśniano przypadki współpracy z władzami komunistycznymi.

Głównymi punktami kolportażowymi były: stancja Z. Koguciuka (dzielnica Ponikwoda w Lublinie), mieszkanie K. Tarkowskiego, Biblioteka Główna Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Marcin Dąbrowski