„Budostalowiec”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Budostalowiec”, pismo TKZ „S” przedsiębiorstw Budostal, wydawane V 1985 – III 1989 w Krakowie-Nowej Hucie. Od 2 XI 1985 oficjalny organ prasowy Plenum Międzyzakładowego Komitetu „S” Nowa Huta; w V 1987 po rozwiązaniu MKS NH pismo zakładowe Budostalu-2. Od nr. 2(10) z II 1986 podtytuł: „Pismo Tajnych Komisji Zakładowych NSZZ «Solidarność» Przedsiębiorstw Budostal, Międzyzakładowy Komitet «Solidarności»”, nr. 2(10)-8(16) z XI 1986: „Aperiodyk”, w nr. 3(11): „Pismo ulotne” (od tego nr. podawano też miejsce wydawania: Kraków – Nowa Huta), od nr. 2(18) z XI 1987: „Pismo członków NSZZ «Solidarność» Przedsiębiorstw Budostal”, od nr. 4(24) z VI 1988: „Pismo Członków «Solidarności»”, w nr. 1(26) z III 1989: „Pismo «Solidarności»”.

Ukazało się 26 nr. o obj. 2-4 s. w formacie A4, drukowanych techniką sitodruku i na powielaczu (początkowo na zakupionym przez Tajną Komisję Robotniczą powielaczu spirytusowym, następnie najczęściej przez Andrzeja Kitę na ramce w mieszkaniu przy ul. Topolowej, w 1988 sporadycznie przez Leszka Jaranowskiego techniką sitodruku w jego mieszkaniu na osiedlu Centrum A.) w nakładzie 200-1000 egz. Wychodziło nieregularnie, w 1985 ukazały się nr. 1-8, w 1986: 1(9)-8(16), 1987: 1(17)-4(20), 1988: 1(21)-5(25), 1989:1(26).

W składzie redakcji: Jerzy Skibiński (inicjator pisma) oraz dwie nieustalone osoby o ps. Sotes, Hohido oraz Bud.

Publikowano apele i oświadczenia MKS NH, artykuły o tematyce politycznej, historycznej, gospodarczej, aktualności z kraju i świata, recenzje filmowe, polemiki. Początkowo miało być adresowane do pracowników, ukazywać się okazjonalnie i publikować materiały dotyczące życia zakładu, lecz szybko stało się pismem o zasięgu dzielnicowym.

Paweł Goleń