„Gazeta Mówiona”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Gazeta Mówiona”, powstała z inicjatywy Rafała Zapadki, członka RKW w Gorzowie, zainspirowanego podobnym przedsięwzięciem prowadzonym od 1988 w Warszawie. Po konsultacjach z proboszczem parafii katedralnej, ks. infułatem Władysławem Sygnatowiczem, spotkania organizowano w salce parafialnej przy ul. Obotryckiej, gdzie korzystano z parafialnego sprzętu nagłaśniającego, raz w miesiącu, III 1988 - II 1989, z 2-miesięczną przerwą wakacyjną, w sumie 10 wydań. Scenariusz oprac. R. Zapadka.

Przeprowadzano wywiady, organizowano wykłady z zakresu prawa, historii, literatury, kultury słowa, politologii, ekonomii, przygotowywane m.in. przez: Daniela Machaja (historyka), Jerzego Wierchowicza (prawnika), Weronikę Kurjanowicz (polonistkę), R. Zapadkę (politologa), Wojciecha Szczepanowskiego (prawnika, dziennikarza). Na część rozrywkową składały się np. występy pieśniarki Elżbiety Kuczyńskiej, żartobliwe felietony – „dobranocki”, przygotowywane przez Grażynę Pytlak. Plakaty zawiadamiające o terminie spotkań projektował Wojciech Nawrocki. Program „Gazety Mówionej” trwał ok. 1 godz., skupiał kilkudziesięciu słuchaczy.

Od I 1989 patronat nad „Gazetą Mówioną” przejęło Duszpasterstwo Ludzi Pracy, a spotkania odbywały się w auli parafii NMP Królowej Polski przy ul. Żeromskiego w Gorzowie Wlkp.

Grażyna Pytlak