„Jajogłowiec”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Jajogłowiec”, pismo wydawane w Krakowie 23 III 1985 – 20 I 1986, podtytuł: „Pismo członków «S» Uniwersytetu Jagiellońskiego”.

Ukazało się 12 nr. (1985: nr. 1-10, 1986: nr. 11-12) o obj. 2-3 s. w formacie A4, drukowanych na powielaczu białkowym w nakładzie kilkuset egz.; wychodziło nieregularnie, w odstępach od 1 tyg. do ponad miesiąca, od nr. 3 do 5 podawano błędną numerację.

Pomysłodawcą, wydawcą, redaktorem naczelnym i autorem ok. 80 % artykułów (publikowanych pod pseudonimem) był Andrzej Burzyński z Instytutu Fizyki UJ. Drukiem oraz przygotowaniem matryc zajmował się Sławomir Brzezowski również z IF UJ (w końcowym okresie ukazywania się gazetki matryce sporządzała pracownica administracji Instytutu Fizyki).

Inspiracją do powstania pisma były rządowe plany przeprowadzenia zmian w ustawie o szkolnictwie wyższym, znacznie ograniczających autonomię uczelni oraz zwiększających uprawnienia ministra (wprowadzone nowelizacją ustawy o szkolnictwie wyższym z 25 VII 1985. Pisano głównie o sytuacji szkół wyższych, w tym zwłaszcza UJ oraz o próbach ograniczenia swobód naukowych, kilka tekstów poświęcono wydarzeniom w kraju i na świecie oraz działalności podziemia, zamieszczano ponadto odezwy, dokumenty i ogłoszenia podziemnych władz związkowych; zachęcano do podejmowania działalności opozycyjnej, w szczególności do płacenia składek związkowych; włączono się też w prowadzoną przez podziemną „S” kampanię antywyborczą (wybory do Sejmu 13 X 1985). W nr. 10 zamieszczono oświadczenie księdza Tadeusz Zaleskiego o pobiciu w nocy 3/4 XII 1985. Autorzy podpisywali się pseudonimami: Józef P., Optymista, Drukarz Jajogłowca.

Pismo kolportowano na UJ, Akademii Górniczo-Hutniczej, Politechnice Krakowskiej oraz Wyższej Szkole Pedagogicznej.

Paweł Goleń, Ewa Zając