„Kadłub”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Kadłub”, pismo podziemnej Komisji Zakładowej „S” Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, wychodziło 1984-1989; było następcą „Informatora Wojennego”.

Ukazało się kilkanaście nr. o obj. 4-8 s., drukowanych na powielaczach białkowych w nakładzie 2-5 tys. egz. (w zależności od czasu i papieru). Druk odbywał się w siedmiu punktach Gdyni: trzy z nich znajdowały się na Obłużu (m.in. w mieszkaniu Heliodory Śramskiej), dwa – na Płycie Redłowskiej (m.in. u Danuty Chudzickiej) oraz dwa na Grabówku.

Organizatorem i redaktorem pisma był Roman Stegart, matryce pisała Anna Bubnicka-Stegart. Z redakcją współpracowali: Józef Lanc, Maciej Orłowski, Jerzy Miotke, Henryk Pasturczak, Jan Gawin, Wiesława Kwiatkowska, Mirosław Jezusek, Barbara Hejcz, Szymon Pawlicki i inni. Organizatorem drukarni i drukarz pisma był R. Stegart, współpracowali z nim: m. in. Ryszard Darłowski, Zygmunt Oleksiak. Części metalowe do powielaczy były wykonywane w stoczni, pozostałe sporządzał w stolarni Teatru Muzycznego w Gdyni Zbigniew Iwaniuk.

Kolportaż organizował Roman Stegart, współpracownicy: Andrzej Tyrka, Mirosław Jezusek, Zefiryna Żuchowska, Maciej Orłowski, Henryk Pasturczak, Stanisław Piotrowski, Ryszard Darowski, Zygmunt Oleksiak, Jerzy Miotke, Kazimierz Stachowski, Michał Lademan, Czesław Szweda, Ryszard Damasiewicz, Zbigniew Belka (Stocznia Nauta Gdynia), Mirosław Kamieński (Stocznia Marynarki Wojennej Gdynia), Antoni Grabarczyk (Port Gdański), Barbara Hejcz (Oświata Gdańsk ) i inni.

Papier dostarczano z różnych źródeł. W pewnym momencie zaistniała okazja pobrania papieru w potężnej beli, a w konsekwencji problem jego cięcia. Wówczas w domu Szymona Pawlickiego skonstruowano „kosę” pomysłu Szymona i kilkusetkilogramowa bela papieru podwieszona na dwóch „koziołkach”, obracana korbą wału, na którym się znajdowała, została pocięta na odpowiedniej szerokości pasy. Dalsza obróbka papieru nie nastręczała już większych problemów.

J. Gołąb