„Komunikat” (Warszawa KOR)

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

„Komunikat” KOR, oficjalny organ KOR, następnie KSS KOR (od nr. 15 z 1977) wydawany w Warszawie 29 IX 1976 – 30 XI 1980. Pierwowzorem pisma był opracowany przez Mirosława Chojeckiego i Antoniego Macierewicza Opis akcji represyjnej podjętej wobec pracowników ZM Usus i innych zakładów z 25 VIII 1976, wydany w kilkudziesięciu egz.

Ukazało się 46 nr. w formacie A4, drukowanych na powielaczu spirytusowym w Lublinie przez studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (od nr. 4 z 22 XI 1976, pierwsze nr. przepisywano na maszynach do pisania przez kalkę), od 1977 w Warszawie, w nakładzie kilkuset egz.; wychodziło nieregularnie, średnio raz w miesiącu; nr. 18 (III 1978) – 33 (1979), 43 i 45 ukazały się razem z „Biuletynem Informacyjnym” jako „Komunikat KSS KOR. Biuletyn Informacyjny”; nr. 47 z 31 XII 1980 i 48 z 23 IX 1981 nie wydano [maszynopis zdeponowany w Oddziale Rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie].

W składzie redakcji: A. Macierewicz (redaktor nacz.), Anka Kowalska, Jan Józef Lipski, Jacek Kuroń, Wojciech Ziembiński, Piotr Naimski. Każdy nr musiał zyskać akceptację wszystkich członków KOR. 29 IX 1977 powołano Komisję Redakcyjną w składzie: Ludwik Cohn, Jan Kielanowski, A. Kowalska, J. Kuroń, Edward Lipiński, J.J. Lipski, A. Macierewicz, Adam Michnik, P. Naimski, Józef Rybicki, Aniela Steinsbergowa, Adam Szczypiorski i Wacław Zawadzki; w XII 1979 jej skład uległ zmianom, z udziału w pracach zrezygnowali A. Macierewicz, P. Naimski.

Nr 1 „Komunikatu”, obok informacji o represjach i pomocy udzielanej robotnikom Radomia i Ursusa, zawierał 15-osobową listę członków KOR z adresami zamieszkania i numerami telefonów, co wiązało się z przyjęciem zasady jawnego działania. Teksty pisano zwięzłym, suchym językiem, nazwanym żartobliwie korkowcem.

Justyna Błażejowska