„Obraz”

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

„Obraz”, czasopismo polityczno-społeczne wydawane V 1983 – VI 1989 w Szczecinie przez Niezależny Zespół Solidarnościowy, skupiający grupę działaczy opozycji wywodzących się z „S” (większość była internowana w Ośr. Odosobnienia w Wierzchowie i Strzebielinku); założone przez Stefana Konstantego Kozłowskiego (działacza WZZ Pomorza Zachodniego), we współpracy ze Zdzisławem Konurym (działaczem „S”).

Ukazało się 71 nr. o obj. 20-80 s. w formacie A4 i A5, drukowanych na powielaczu i offsecie w nakładzie 600-2 tys. egz.; miesięcznik.

W składzie redakcji: Tomasz Zieliński (redaktor naczelny, wcześniej dziennikarz „Kuriera Szczecińskiego” i „Jedności”, w okresie redagowania „Obrazu” konduktor), Wojciech Soiński (prawnik, przewodniczący KZ „S” przy Sądzie Wojewódzkim w Szczecinie) i Michał Paziewski (historyk, dziennikarz „Jedności”); organizacja procesu wydawniczego i kolportaż: Piotr Mync (architekt, faktyczny szef Niezależnego Zespołu Solidarnościowego), Z. Konury, Sławomir Lener (architekt, projektował okładki „Obrazu”) oraz grupa działaczy ze środowiska młodych szczecińskich architektów; druk: Janina i Henryk Szorcowie w Policach (do 1986, kiedy to drukarnia została wykryta i zlikwidowana przez SB); współpracownicy: prawnicy Mirosław Kwiatkowski (ps. Opornik), Ryszard Wojcieszak (ps. Lex), Waldemar Gałuszko (ps. T.T. Jar); Marek Przygodzki (inżynier; ps. Karol Erazm), Maria Derol (lektor jęz. rosyjskiego z Pomorskiej Akademii Medycznej, tłumaczka emigracyjnej prasy rosyjskiej; ps. Jan Kamiński), Jacek Gałkowski (antykwariusz; ps. Ryzy). Autorzy: T. Zieliński (ps. Jan Szary, Wiktor Niemcza), Kazimierz Jordan i Władysław Daniszewski (szczecińscy dziennikarze) oraz działacze szczecińskiej opozycji solidarnościowej, m.in. Antoni Kadziak (w artykule Jak robiłem wybory w nr. 36 z 1984 opisał swoje wrażenia z wyborów z III 1980), Jan Tarnowski i Michał Paziewski (dostarczali bieżących informacji o wydarzeniach w Szczecinie, represjach wobec działaczy opozycji i działalności związkowej). Spotkania redakcyjne początkowo odbywały się w mieszkaniu Haliny Swarcewicz na osiedlu Słonecznym, następnie w innych, użyczanych przez członków i sympatyków „S”, mieszkaniach.

Publikowano artykuły o tematyce polityczno-społecznej, serwis aktualności, felietony i komentarze odnoszące się do sytuacji w Szczecinie, Polsce i świecie; informowano o prześladowaniach i oporze społecznym: zamieszczano wywiady z, m.in.: Lechem Wałęsą (nr 36 z 1986), Janem Nowakiem-Jeziorańskim (nr 47), Andrzejem Milczanowskim (nr. 48-49), Arturem Balazsem (nr. 52-53), Władysławem Siłą-Nowickim (nr. 66-67), Jerzym Giedroyciem, Ewarystem Waligórskim (w VI 1986 z okazji 30. rocznicy poznańskiego Czerwca ’56, naocznym świadkiem tych wydarzeń występującym na łamach pisma anonimowo); publikowano przedruki z prasy emigracyjnej, książek z podziemnych wydawnictw, ukazało się kilkadziesiąt utworów literackich, m.in. wiersze Heleny Raszki i Joanny Kulmowej. Jako pierwsze w polskiej prasie pojawiły się informacje o konflikcie granicznym z NRD; zamieszczono też pełną dokumentację strajku w Szczecinie w VIII 1988.

W III 1990 ukazał się nr specjalny Czy Szczecin może być niepolski? w opracowaniu Wojciecha Lizaka.

W 1986 pismo otrzymało honorową nagrodę niezależnych dziennikarzy im. „Po Prostu”.

Lidia Mrozowska