„Res Publica”

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

„Res Publica”, czasopismo ukazujące się 1979 – XII 1981 oraz od 1987. 1979-1981 wydawane w Warszawie przez wydawnictwo Krąg.

Ukazało się 8 nr. o obj. ponad 100 s. w formacie A4 i A5, drukowanych na powielaczu (wszystkie przedrukowane przez londyński Aneks); kwartalnik.

W składzie redakcji: Marcin Król, Wojciech Karpiński (pomysłodawcy), Barbara Toruńczyk, Damian Kalbarczyk, Wiktor Dłuski, Paweł Śpiewak, Paweł Kłoczkowski (członkowie prowadzonego przez Jerzego Jedlickiego w ramach TKN seminarium poświęconego historii idei). Do 1980 artykuły były anonimowe lub podpisane inicjałami, pod własnym nazwiskiem publikował Stefan Kisielewski; autorzy m.in.: J. Jedlicki, Andrzej Micewski i Jacek Woźniakowski.

Pismo było blisko związane poprzez członków redakcji lub autorów z PPN, TKN, środowiskiem Znaku i KSS KOR; poruszano problematykę polityczną, kulturalną, filozoficzną i historyczną w kierunku liberalno-konserwatywnym; postulowano konieczność odróżnienia teoretycznej refleksji o polityce od jej czynnego uprawiania i poszukiwania przez opozycję rozwiązań możliwych do zrealizowania w istniejącej sytuacji geopolitycznej. Punktem odniesienia dla twórców pisma były związki Polski z Europą, którą w artykule redakcyjnym zamieszczonym w nr. 1 określono jako „naszą większą ojczyznę”. Jesienią 1981 przygotowano nr 9 pisma, ale wprowadzenie stanu wojennego uniemożliwiło jego dystrybucję.

W 1987 M. Król wyraził zgodę na legalne wydawanie pisma pod kontrolą cenzury (w nakładzie 25 tys. egz.), co spotkało się z negatywną reakcją w niektórych środowiskach opozycyjnych. 1987-1989 ukazało się 28 nr., w 1987 nr dodatkowy ze zbiorem felietonów S. Kisielewskiego. Od 1992 pismo nosi tytuł „Res Publica Nowa”.

Jan Olaszek