„Solidarność Narodu”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Solidarność Narodu”, czasopismo sygnowane przez „S”, wydawane II 1982 – VIII 1983 w Warszawie i w Krakowie.

Ukazało się 15 nr. (nr 13/14 podwójny) o obj. 8-7 s. w formacie A5 i A4 (od nr. 4), drukowanych na powielaczu, offsecie i techniką sitodruku w nakładzie 1-1,3 tys. egz.; miesięcnik, od nr. 11 wychodziło nieregularnie.

W składzie redakcji: Tomasz Wołek i Mariusz Kobzdej (założyciele), Marek Gadzała (Kraków), Anna i Lech Jeziorni, Jacek Papierz (wszyscy członkowie redakcji i część autorów to członkowie RMP). Autorzy: Małgorzata Bartyzel, Lech Bądkowski, M. Gadzała (ps. IL, Ignacy Łoziński, MG), Tomasz Gąsowski, Jarosław Kaczyński (ps. Stanisław Staszek), Paweł Kłoczowski (ps. Konfrater), Lesław Maleszka (ps. Marek Leszkowski, TW Ketman), Andrzej Ochalski (ps. Wacław Szczęsny), Andrzej Tadeusz Olszański (ps. Jan Łukaszów), Janusz Reiter (ps. Jan Korab), Andrzej Romanowski (ps. Jakub Czehryński), Marian Terlecki (ps. Jakub Ossowski), Ryszard Terlecki (ps. M. Korczyn), T. Wołek (ps. Józef Wierny, Marcin Zdun).

Zamieszczano teksty podtrzymujące ducha oporu społecznego, jednak z wykluczeniem użycia przemocy. W nr. 1 znalazło się Przesłanie pana Cogito Zbigniewa Herberta oraz redakcyjny tekst Wojna z własnym narodem, zawierający program przeciwstawienia się stanowi wojennemu. Analizowano relacje pomiędzy władzą, Kościołem i społeczeństwem (R. Terlecki, Wojenko, wojenko), wzywano całą opozycję do wspólnej walki o wizytę papieża i rozważano jej społeczno-polityczne skutki. Bieżącą sytuację Polski ukazywano w szerokim kontekście politycznym (J. Reiter, O stosunkach polsko-niemieckich bez uprzedzeń, T. Wołek, Falklandy leżą blisko Polski), gospodarczym (Międzynarodowe aspekty kryzysu ekonomicznego w Polsce) i historycznym. Zastanawiano się też nad perspektywą nowej ugody społecznej, zasugerowanej w dokumencie Prymasowskiej Rady Społecznej (Kościół w stanie wojennym), przypominano o konieczności godzenia emocji z rozsądkiem (J. Reiter, Interesy i emocje). Publikowano także liczne polemiki, np. ze zwolennikami demonstracji ulicznych i strajku generalnego (T. Wołek, Władza nie leży na ulicy, Wygrać wojnę bez wystrzału), paryską „Kulturą (T. Wołek, Popper i ulotki) i przedstawicielami zachodniej lewicy (T. Wołek, Wciąż w tej samej klasie, komentarz do przemówienia Polska lekcja wygłoszonego przez Susan Sontag na spotkaniu obrońców „S” w Nowym Jorku). Publikowano również dokumenty (np. relację A. Romanowskiego z obozu internowanych w Jaworzu, Wojciecha Markiewicza z wydarzeń w Lubinie, list do Sejmu przeciwko rygorom stanu wojennego podpisany przez ludzi kultury).

Jednym ze źródeł finansowania „SN” był założony w 1983 Fundusz Wydawniczy, zasilany przez czytelników pisma. W 1983 M. Gadzała i T. Wołek stworzyli Bibliotekę „SN”, w której ukazała się po raz pierwszy Bezsilność publicystyki? Stefana Kisielewskiego. Pismo przestało wychodzić, kiedy wg redakcji wyczerpała się jego formuła (zaczęto wydawać w podobnym składzie „Politykę Polską” stanowiącą jego rozszerzenie).

Grażyna Jaworska