„Tygodnik Solidarność”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Tygodnik Solidarność”, pierwsze legalne, niezależne, chociaż podlegające ustawie o cenzurze, ogólnopolskie pismo, wydawane 3 IV 1981 – 11 XII 1981 przez KKP oraz od 1989.

W edycji w 1981 ukazało się 37 nr. w formacie A2, drukowanych techniką offsetową w nakładzie 0,5 mln egz.

W składzie redakcji: Tadeusz Mazowiecki (redaktor naczelny), Bogdan Cywiński, Waldemar Kuczyński, Krzysztof Wyszkowski, in.; autorzy, m.in.: Stefan Kisielewski, Tomasz Strzembosz, B. Cywiński, Kazimierz Dziewanowski, W. Kuczyński, Wanda Falkowska, K. Wyszkowski, Zbigniew Romaszewski i in.

Publikowano materiały dot. działalności „S”, wywiady z liderami Związku, relacje z I KZD.

Kolportowany przez sieć kiosków Ruchu oraz w prenumeracie wg rozdzielnika: ogniwa związkowe „S” wg określonego limitu, wydawnictwa i redakcje ogólnopolskie – po 2 egz., regionalne – po 1 egz., biblioteki naukowe – po 2 egz., publiczne – po 1 egz., ambasady i konsulaty – do 3 egz. Cena egz. 7-8 zł.

„TS” był rozpracowywany przez Wydział IV Departamentu III MSW w ramach sprawy obiektowej pod kryptonimem Walet założonej 15 III 1981; rozpracowanie zakończono 28 V 1984.

Wznowiony w VI 1989 jako organ „S” (od nr. 38), w formacie A3, w nakładzie 100 tys. egz. pod kierunkiem Tadeusza Mazowieckiego, redakcję zasiliła część środowiska dawnego KSS „KOR”. Od X 1989 w składzie redakcji (po powołaniu w VIII T. Mazowieckiego na fotel premiera i odejściu części zespołu redakcyjnego do rządu): Jarosław Kaczyński (redaktor naczelny, powołany na to stanowisko przez Lecha Wałęsę; lider tworzącego się PC), Maciej Zalewski, Józef Orzeł, Jerzy Eysymont – działacze PC, Andrzej Gelberg i inni. Po wyborze L. Wałęsy na prezydenta J. Kaczyński wraz z gronem najbliższych współpracowników odszedł do pracy w jego kancelarii. Od IV 1991 w składzie redakcji: Andrzej Gelberg (redaktor naczelny, powołany przez wybranego w II 1991 przewodniczącego „S” Mariana Krzaklewskiego). Nowy zespół skoncentrował się na sprawach „S”, stworzono forum wyrażania poglądów obozu niepodległościowo-solidarnościowego, konsekwentnie opowiadano się za dekomunizacją i lustracją, przeprowadzaniem reform gospodarczych respektujących prawa pracowników. W „TS” formowały się zręby przyszłego programu wyborczego AWS. W 1995 KK „S” powołała spółkę Tysol, która stała się wydawcą „TS”, stanowisko prezesa objął A. Gelberg. W I 2002 prezesem spółki został Jacek Kriese, redaktorem naczelnym pisma Jerzy Kłosiński. W VIII 2002 zmieniono format na A4, formułę na magazynową. Poszerzono tematykę związkową. W 2003 KK (jako właściciel spółki Tysol) powołała Radę Programową przy „TS”, w składzie m.in.: Małgorzata Franczyk (sekretarz KK), Krystyna Mokrosińska (prezes SDP), Tomasz Żukowski oraz przedstawiciele „S” z różnych regionów, która wyznaczyła linię programową „TS”: „redakcja kieruje się etyką chrześcijańską i etosem «Solidarności», broniąc interesu pracobiorcy” [...] „W opisie zjawisk gospodarczych opiera się o zasady społecznej gospodarki rynkowej” [...] „W ważnym kręgu zainteresowań leży najnowsza historia Polski związana z walką o niepodległość i opresją komunistyczną oraz szeroko rozumianą tradycją narodową” [...] „z przychylnością opisuje także misję Kościoła Katolickiego i aktywnie stara się podejmować tematy związane z tą misją”. W VI 2003 prezesem spółki Tysol został Zbigniew Fabjańczuk.

Jerzy Kłosiński