Adam Wiktor

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Adam Wiktor SJ, ur. 3 VI 1947 w Kolbuszowej Górnej k. Kolbuszowej, zm. 14 II 1999 w Bytomiu. Od 1964 nowicjat Towarzystwa Jezusowego w Starej Wsi k. Brzozowa, 1966-1968 studia filozoficzne w Krakowie, 1968-1972 teologiczne w Warszawie; 31 VII 1971 święcenia kapłańskie; 1975-1976 roczne studium duchowości i prawa zakonnego w Czechowicach-Dziedzicach.

1972-1975 praca duszpasterska w jezuickiej parafii NSPJ w Nowym Sączu, 1976-1978 wikariusz parafii Wniebowzięcia NMP w Kłodzku i minister (odpowiedzialny za sprawy administracyjno-materialne) tamtejszego domu zakonnego, 1978-1987 superior oraz proboszcz parafii św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu.

W VIII 1980 wspierał duszpastersko protestujących robotników.

Po 13 XII 1981 organizator pomocy materialnej dla internowanych i represjonowanych oraz ich rodzin, odwiedzał przebywających w ośrodkach odosobnienia, udostępnił ogród i pomieszczenia parafialne do przeładunku, magazynowania i dystrybucji darów nadchodzących z zagranicy, wspierał działalność parafialnego komitetu charytatywnego. Organizator parafialnego Duszpasterstwa Ludzi Pracy. 4 V 1982 na prośbę pracowników odprawił mszę św. w intencji załogi Zakładów Hutniczo-Przetwórczych Metali Nieżelaznych Hutmen we Wrocławiu, czym zapoczątkował niedzielne Msze za Ojczyznę, niekiedy łączone z patriotycznymi rocznicami lub powitaniem powracających z więzień działaczy „S”. Od 1984 modlitwy i czytania mszalne były wykonywane przez aktorów scen wrocławskich, którzy później recytowali poezję patriotyczno-religijną, na msze przybywały też delegacje z pocztami sztandarowymi, także spoza Wrocławia. Od 1986 homilie wygłaszali zapraszani przez niego goście, m.in. księża: Stanisław Suchowolec, Hubert Czuma SJ, Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Stanisław Orzechowski i Mirosław Drzewiecki. W parafii odbywały się wykłady z historii, odczyty w ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej, koncerty, seanse filmowe i spektakle wrocławskiej grupy teatralnej Nie Samym Teatrem. 1984-1987 konsultor Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego. Od początku 1985 Wydz. ds. Wyznań Urzędu Miasta we Wrocławiu domagał się odwołania go z funkcji proboszcza; był zastraszany (m.in. dwukrotnie otruto psy pilnujące parafialnej posesji). VII 1987 – 1989 superior domu jezuitów w Nowym Sączu przy parafii NSPJ; zaktywizował prace lokalnego Duszpasterstwa Ludzi Pracy, nadał uroczystą oprawę odprawianym od 1985 Mszom za Ojczyznę, organizator pielgrzymek, prelekcji historycznych, koncertów pieśni patriotycznych, w domu katechetycznym biblioteka wydawnictw niezależnych i punkt kolportażu wydawnictw podziemnych; na zaproszenia, głosił kazania w innych kościołach diecezji.

VIII 1989 – 1992 opiekun KIK i katecheta przy parafii NSPJ w Bytomiu, od V 1992 przełożony wspólnoty zakonnej i proboszcz tejże parafii, reaktywował Apostolstwo Modlitwy, powołał radę parafialną i odprawiał Msze za wolną Ojczyznę. Od 30 XI 1998 dziekan dekanatu bytomskiego; dzień przed śmiercią zainaugurował działalność Akcji Katolickiej.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (przez prezydenta RP na uchodźstwie Kazimierza Sabbata, 1989).

1987-1989 rozpracowywany przez Wydz. IV WUSW w Nowym Sączu w ramach SOR krypt. Patron.

Andrzej Paweł Bieś SJ