Akademicki Ruch Oporu (Poznań)

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Akademicki Ruch Oporu, struktura powstała z inicjatywy działaczy NZS na Politechnice Poznańskiej; 13 XII 1981 – 5 I 1982 zorganizowano kilka spotkań (kluczowe 5 I 1982 na os. Warszawskim), podczas których omawiano ówczesną sytuację polityczną, zastanawiano się nad dalszymi działaniami; efektem był wybór kierownictwa podziemnej działalności na PP. Zakres zadań: Jacek Maruniewicz – organizowanie druku, kolportażu, Mirosław Szychta – organizowanie akcji malowania haseł na murach, Wojciech Skorupski – organizowanie druku, nawiązywanie kontaktów z innymi organizacjami, Mirosław Kruszyński (podlegający wszystkim trzem) – sprawy finansowe. Każdy z działaczy mógł sobie dobierać kolejnych współpracowników, dzięki czemu struktura organizacyjna miała obejmować coraz więcej osób. Podczas kolejnych spotkań opracowano program organizacji, ok. III 1982 przyjęto nazwę Akademicki Ruch Oporu.

ARO nie miał ukształtowanej struktury organizacyjnej, był w trakcie jej budowania. Współpracował z innymi podziemnymi organizacjami, m.in. Frontem Patriotycznym, grupą KOS 40 i 4 (wydawcą pisma „Bibuła”), Narodową Organizacją Wyzwoleńczą Lechia, Grupą 13 Grudnia, kilkoma niesformalizowanymi grupami zajmującymi się działalnością wydawniczą, kolportażem, malowaniem napisów na murach. W 1982 nazwą ARO sygnowano niektóre numery „Kuriera Wojennego”, „Poznańskiego Tygodnika Wojennego” (wydawanego przez Grupa 13 Grudnia), ulotki wzywające do udziału w protestach, kalendarze.

ARO i inne grupy zostały rozbite przez SB w trakcie działań przeciwko podziemnym strukturom na PP; działania te rozpoczęły się 30 VIII 1982 od wpadki drukarni pisma „Bibuła”, w ich wyniku przed Sądem Wojsk Lotniczych w Poznaniu postawiono 27 osób – głównie studentów, absolwentów PP; ich proces toczył się 21 III – 9 V 1983. Działania operacyjne przeciwko ARO prowadzono w ramach SOR krypt. Orda.

Przemysław Zwiernik