Akademicki Ruch Oporu (Wrocław)

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Akademicki Ruch Oporu, organizacja opozycyjna wrocławskiego środowiska studenckiego, założona w I 1982 przez Mirosława Jasińskiego, Pawła Kasprzaka, Krzysztofa Bąkowskiego, Adama Lipińskiego i Helenę Wojnarską (po uwolnieniu z internowania dołączył m.in. Mirosław Spychalski). Część działaczy od 13 XII 1981 była poszukiwana listami gończymi i ukrywała się do 1983-1984. Pomimo aresztowań współpracowników organizacja nie została ani rozpracowana ani rozbita.

Stworzyła sieć punktów poligraficznych, drukujących z matryc białkowych na ramkach i powielaczach. Przeprowadzała liczne akcje ulotkowe. Członkowie ARO redagowali, drukowali i kolportowali pisma „Bez Tytułu”, „Biblioteka ARO”, „Biuletyn Wrocławski ARO” i „Specjalny Serwis Informacyjny ARO”.

Organizacja ściśle współpracowała z Regionalnym Komitetem Strajkowym „S” Regionu Dolny Śląsk. Rozłam w RKS i utworzenie Solidarności Walczącej znacząco osłabił możliwości poligrafii i kolportażu RKS, w związku z czym baza organizacyjna RKS została odbudowana w znacznej mierze poprzez włączenie do swej struktury ARO. Szczególną rolę odegrała ona jesienią 1982, po aresztowaniu wraz z grupą współpracowników przewodniczących RKS „S” Dolny Śląsk Władysława Frasyniuka i Piotra Bednarza. Stanowiła wtedy fundament poważnie dotkniętej represjami konspiracyjnej siatki RKS.

Wskutek przejmowania roli organizacyjnej bazy dolnośląskiej struktury poligraficznej „S” działalność ARO na początku roku 1983 zaczęła zamierać. Jego członkowie w późniejszym czasie byli jednak autorami wielu opozycyjnych inicjatyw.

Artur Adamski