Aleksander Hall

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Aleksander Hall, ur. 20 V 1953 w Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Humanistyczny (1977); w 2004 doktorat w Instytucie Historii PAN.

1969-1971 jako uczeń I LO w Gdańsku uczestnik nieformalnej grupy (m.in. z Grzegorzem Grzelakiem i Arkadiuszem Rybickim) kolportującej ulotki i niszczącej plakaty propagandowe PZPR, 1971-1972 uczestnik grupy samokształceniowej pod opieką o. Ludwika Wiśniewskiego. Od 1977 uczestnik ROPCiO, w rozłamie poparł Leszka Moczulskiego, 1978-1979 działacz Zespołu Inicjatywy Obywatelskiej; w 1977 członek Nurtu Niepodległościowego; działacz SKS Wyższych Uczelni Trójmiasta, 1977-1981 współtwórca i redaktor niezależnego pisma „Bratniak”; w VII 1979 współzałożyciel i jeden z liderów RMP, współautor i sygnatariusz Deklaracji ideowej z 18 VIII 1979. 7-17 V 1980 w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej uczestnik głodówki solidarnościowej z głodującymi w więzieniu Mirosławem Chojeckim i Dariuszem Kobzdejem oraz w proteście przeciwko przetrzymywaniu w więzieniach działaczy opozycji.

W VIII 1980 uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina; w XII 1980 współorganizator ogólnopolskiego KOWzP przy KKP „S”; 27 IX 1981 sygnatariusz deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, od jesieni 1981 doradca Lecha Wałęsy.

Po 13 XII 1981 w ukryciu, 1982-1984 członek tajnej RKK „S” Gdańsk, po ogłoszeniu amnestii w VII 1984 ujawnił się. 1982-1989 redaktor podziemnego pisma „Polityka Polska”. Od 1985 członek Klubu Myśli Politycznej Dziekania, 1988-1989 wiceprzewodniczący 1984-1989 redaktor „Przeglądu Katolickiego” i współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. 1986-1989 w składzie Społecznej Rady Prymasowskiej, 31 V 1987 sygnatariusz (z grupą kilkudziesięciu intelektualistów) oświadczenia przedstawiającego główne cele opozycji: niepodległość, demokrację i ład gospodarczy.

Od 18 XII 1988 w KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie (do 1990). W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. reform politycznych. 1989-1991 minister bez teki ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami w rządzie Tadeusza Mazowieckiego; 1990-1991 przewodniczący Forum Prawicy Demokratycznej; 1991-1993 poseł RP z listy UD, 1997-2001 z listy AWS. 1991-1992 wiceprzewodniczący UD; od 1992 przewodniczący Partii Konserwatywnej; 1997-2002 w SKL, od 2000 przewodniczący Rady Politycznej. Wykładowca Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera.

Publicysta, autor książek o tematyce historycznej i politycznej, m.in.: Spór o Polskę (1993), Polskie patriotyzmy (1997), Pierwsza taka dekada (2000), Charles de Gaulle (2002).

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

17 IV 1978 – 11 XII 1989 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Hak/Arka.

Arkadiusz Kazański, Adam Borowski