Aleksander Smolar

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Aleksander Smolar, ur. 10 XII 1940 w Białymstoku. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Ekonomii Politycznej i Socjologii (1964).

1964-1968 asystent na Wydz. Ekonomii Politycznej UW, 1969-1970 pracownik Stołecznego Przedsiębiorstwa Redom, nast. Instytutu Przemysłu Samochodowego. 1954-1957 w ZMP, 1958-1964 w ZMS; 1962-1963 sekretarz komitetu uczelnianego, współtwórca Politycznego Klubu Dyskusyjnego UW. 1963-1966 II sekretarz PZPR na Wydz. Ekonomii Politycznej UW, wykluczony z partii za jej publiczną krytykę oraz obronę Leszka Kołakowskiego i Krzysztofa Pomiana. W III 1968 uczestnik studenckich protestów; 9 III 1968 – II 1969 aresztowany (z Barbarą Toruńczyk i Stanisławem Gomułką), podejrzany o organizowanie zgromadzenia mającego na celu przestępstwo. 1971-1989 na emigracji politycznej we Włoszech, w Wielkiej Brytanii, Francji. Od 1973 pracownik naukowy francuskiego Krajowego Centrum Badań Naukowych (CNRS). 1974-1989 założyciel oraz redaktor naczelny kwartalnika politycznego „Aneks”; w 1974 współtwórca (obok Eugeniusza i Niny Smolarów) wydawnictwa Aneks. 1976-1980 rzecznik KOR, KSS KOR za granicą; organizator sprzętu poligraficznego i introligatorskiego dla opozycjonistów w Polsce.

1989-1990 doradca ds. politycznych premiera Tadeusza Mazowieckiego, 1992-1993 doradca ds. polityki zagranicznej premier Hanny Suchockiej. Od 1990 prezes Zarządu Fundacji im. Stefana Batorego. 1990-1994 członek Rady Krajowej UD, następnie UW.

Autor, redaktor wielu publikacji, m.in.: Le role des groupes d’opposition la veille de la democratisation en Pologne et en Hongrie (z Peterem Kende, Index, Kolonia 1989), La grande secousse. L’Europe de l’Est 1989-1990 (z Peterem Kende, Presses du CNRS, Paryż 1991), Globalization, Power and Democracy (z Markiem Plattnerem, The John Hopkins University Press, Baltimore i Londyn 2000).

Kawaler Legii Honorowej, odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Beata Losson