Aleksandra Sarata-Ciechanowicz

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Aleksandra Sarata-Ciechanowicz (obecnie Januszewska), ur. 12 III 1953 w Gdańsku. Ukończyła Uniwersytet Gdański, Wydz. Filologii Polskiej (absolutorium, 1980).

1977-1978 kierownik świetlicy w Zespole Szkół Mechanicznych w Warszawie; w 1984 kierownik Biura Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w Warszawie, 1984-1986 nauczycielka w Ośrodku Socjoterapii w Warszawie, 1986-1989 przedstawiciel handlowy w Spółdzielni Pracy Unicum w Warszawie. Od 1977 uczestniczka niezależnych obchodów 11 XI przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, w 1979 rocznicy Grudnia ’70 pod bramą nr 2 Stoczni Gdańskiej im. Lenina. 1979-1981 współpracowniczka KSS KOR, kolporterka niezależnego pisma „Robotnik” (z Warszawy do Gdańska dla WZZ Wybrzeża). 7-17 V 1980 w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej uczestniczka głodówki solidarnościowej z głodującymi w więzieniu Mirosławem Chojeckim i Dariuszem Kobzdejem oraz w proteście przeciwko przetrzymywaniu w więzieniach działaczy opozycji.

Od 1980 zatrudniona w Komisji Interwencji „S” MKZ Mazowsze, następnie Regionu Mazowsze. W 1981 członek Komitetu Założycielskiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom Uwięzionym i ich Rodzinom Patronat.

13 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Olszynce Grochowskiej, następnie Gołdapi, 2 VIII 1982 zwolniona. 17-23 III 1985 uczestniczka głodówki Ruchu WiP w Podkowie Leśnej przeciw skazaniu Marka Adamkiewicza za odmowę złożenia przysięgi wojskowej. Współpracowniczka Komitetu Helsińskiego, autorka w podziemnych pismach: „KOS”, „Kultura Niezależna”, „Obraz” oraz w piśmie wychodzącym w Szwecji dla Polaków „Relacje”. 1987-1990 w PPS, następnie PPS-Rewolucja Demokratyczna, 5 V 1988 aresztowana (z Józefem Piniorem, Czesławem Borowczykiem i Jolantą Skibą) za próbę zorganizowania strajku w Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych Dolmel we Wrocławiu, przetrzymywana w AŚ we Wrocławiu i ZK nr 1 we Wrocławiu, 31 V 1988 zwolniona; w X 1988 skazana wyrokiem Sądu Rejonowego Wrocław-Fabryczna na 1 rok więzienia w zawieszeniu.

1990-1992 dziennikarka w „Tygodniku Gdańskim”, 1992-1993 w „Wieczorze Wybrzeża”, 1992-1998 realizatorka programów, reportaży oraz filmów dokumentalnych dla TVP, m.in. poświęconego masakrze w KWK Wujek Żywym ku przestrodze, umarłym ku Pamięci (1994); filmów o tragicznej śmierci ks. Stanisława Suchowolca: Tajemnica (1995), Jeden z czarnej listy 93 (1993). 1995-1998 współpracowniczka „Dziennika Bałtyckiego”, w 1998 „Tygodnika Solidarność”. Po 2001 zatrudniona w sklepie Tesha, od 2007 własna działalność gospodarcza.

Wyróżniona odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Arkadiusz Kazański