Alina Teresa Głowacka-Mąkosza

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Alina Teresa Głowacka-Mąkosza, ur. 18 V 1932 w Łodzi, zm. 12 II 2014 w Koszalinie. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Wydz. Dziennikarstwa (1953) i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydz. Prawa (1963).

1953 – 31 III 1982 dziennikarka w Polskim Radiu Szczecin: w redakcji rolnej, w redakcji informacji, kierownik redakcji młodzieżowej, 1957-1958 w redakcji literackiej, od 1959 kierownik redakcji kulturalnej, następnie artystyczno-kulturalnej; 1980 – 13 XII 1981 w TVP Szczecin; zaangażowana w zbieranie relacji z wydarzeń Grudnia 1970, I 1971 i VIII 1980 w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego.

1980-1981 autorka wielu reportaży o „S” w Stoczni (z Alicją Maciejowską) i innych zakładach w Szczecinie i regionie, zakładaniu „S” w PGR-ach (w 1981 nagroda Audycja Roku za reportaż Protokół pewnego zebrania), także o mjr. Zygmuncie Szyndzielarzu Łupaszce, gen. Mieczysławie Borucie-Spiechowiczu i Janie Tabortowskim.

12/13 XII 1981 internowana, do 14 XII 1981 w AŚ KW MO w Szczecinie, od 15 XII 1981 w Ośr. Odosobnienia w Kamieniu Pomorskim, od 3 I 1982 w Gołdapi, 7 III 1982 zwolniona. Od IV 1982 na wcześniejszej emeryturze. Od 1982 członek nieformalnej grupy opozycyjnej dziennikarzy szczecińskich, autorka wielu artykułów w prasie podziemnej, do 1989 kolporterka podziemnych wydawnictw: książek NOWej, Kręgu, V, Oficyny Literackiej, Przedświtu, także paryskiego Instytutu Literackiego, pism „Bis”, „Obraz”, „Grot”; aktywna uczestniczka spotkań dziennikarzy w duszpasterstwie przy parafii św. Andrzeja Boboli. 1983-1989 sprzedawczyni w sklepie Polsrebro. W 1988 organizatorka (z o. Józefem Łągwą SJ) wystawy o ks. Jerzym Popiełuszce, 1988/1989 (z Janem Tarnowskim i o. J. Łągwą) wszechnicy w klasztorze oo. jezuitów (m.in. spotkania z Dariuszem Fikusem).

Od 23 III 1989 członek powołanego z inicjatywy Andrzeja Milczanowskiego (w związku z obradami Okrągłego Stołu) Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego w Szczecinie, od IV 1989 członek Prezydium, kierownik Zespołu ds. Propagandy i Informacji, odpowiedzialna także za dostęp Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego do Polskiego Radia z prezentacją programów wyborczych. Od XI 1989 ponownie dziennikarka w PR Szczecin, od 1990 pomysłodawczyni i realizatorka szkoły reportażu radiowego w PR Szczecin, 1990-1998 z-ca redaktora naczelnego, 1993-1998 wiceprezes Zarządu PR ds. Programowych. Od 1998 na emeryturze.

Reprezentantka polskiej radiofonii w konkursie Prix Italia z reportażem Nadzieja. Rzecz o mrzeżyńskich rybaczkach (1968); laureatka wielu prestiżowych nagród, m.in. Złotego Mikrofonu (1974) i Złotej Odznaki Rozgłośni Szczecińskiej Polskiego Radia (1998).

Sylwia Wójcikowa