Andrzej Celiński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Celiński, ur. 26 II 1950 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek socjologia (1973).

Podczas nauki w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie członek, następnie instruktor 1. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta Czarna Jedynka w tzw. Gromadzie Włóczęgów; w III 1968 uczestnik protestów studenckich na UW, relegowany z uczelni, wrócił na UW po krótkim okresie studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. 1972–1977 i 1980–1989 pracownik naukowy Instytutu Profilaktyki i Resocjalizacji UW. 1975–1977 wiceprzewodniczący Rady Oddziałowej ZNP na UW. W VI 1976 sygnatariusz listu w obronie robotników z Radomia i Ursusa, następnie współorganizator pomocy dla represjonowanych, 1976-1977 współpracownik KOR, w I 1977 zwolniony z pracy. 1977–1980 zatrudniony w Biurze Projektowo-Badawczym Budownictwa Przemysłowego System w Warszawie. 1977-1980 członek KSS KOR, w 1977 współorganizator tzw. Uniwersytetu Latającego, 1978-1980 współzałożyciel i członek TKN. Wielokrotnie zatrzymywany, poddawany przeszukaniom.

W VIII 1980 współautor apelu 64 intelektualistów o negocjacje i porozumienie między władzą a strajkującymi, od IX 1980 w „S”, sekretarz MKZ Gdańsk, następnie KKP „S”, szef gabinetu Lecha Wałęsy, we IX-X 1981 współorganizator I KZD.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, Jaworzu i Darłówku, zwolniony 7 XII 1982. 1983-1987 współpracował z L. Wałęsą i środowiskiem ekspertów „S”, w 1985 współautor opracowania Raport. Polska 5 lat po Sierpniu (Wers), 1986–1988 współzałożyciel i redaktor podziemnego pisma „Dwadzieścia Jeden”. 1987-1989 sekretarz KKW „S”; w V 1988 uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, doradca KS oraz L. Wałęsy, 1988-1990 współtwórca i członek KO przy Przewodniczącym „S” L. Wałęsie.

W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu, przewodniczący podzespołu ds. młodzieży. 1989–1991 senator RP z listy KO, 1991–1993 z listy UD, 1993–1997 poseł RP z listy UD, 2001-2005 z listy SLD. 2001-2002 minister kultury w rządzie Leszka Millera. W 2006 radny sejmiku mazowieckiego, 2007-2011 poseł RP z listy LiD. 1991–1994 w UD, od 1993 wiceprzewodniczący, następnie 1994-1996 w UW, 1999–2004 w SLD, wiceprzewodniczący, 2004-2008 w Socjaldemokracji Polskiej. Od 2012 przewodniczący Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), w 2007 zwrócił odznaczenie.

5 I 1973 – 31 VII 1989 rozpracowywany przez Wydz. III/III-1/III w ramach KE/SOR krypt. Lin.

Arkadiusz Kazański