Andrzej Drzycimski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Drzycimski, ur. 30 X 1942 w Chełmży. Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wydz. Humanistyczny (1965), doktorat tamże na UMK (1976), habilitacja Wydz. Historii na UMK (1997).

1957-1963 podharcmistrz, drużynowy, szczepowy w Związku Harcerstwa Polskiego. 1965-1966 pracownik Biblioteki Gdańskiej PAN, w 1966 kierownik ruchu turystycznego w Muzeum Stutthof; 1966-1968 pracownik naukowy Instytutu Bałtyckiego w Gdańsku; 1969-1972 instruktor w Stowarzyszeniu PAX; 1973-1982 redaktor, publicysta, kierownik Oddziału Gdańskiego redakcji „Wrocławskiego Tygodnika Katolików”, 1976-1990 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W VIII 1980 jako dziennikarz obecny podczas strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, sygnatariusz deklaracji solidarnościowej środowiska dziennikarskiego skierowanej do MKS. Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, następnie IX 1980 KZ przy Wydawnictwie PAX w Warszawie, 1980-1990 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzebielinku, 8 VII 1982 zwolniony. Od 1983 działacz kultury niezależnej przy kościele św. Mikołaja w Gdańsku, redaktor „Skarbczyka Dominikańskiego” – gazetki wywieszanej regularnie w kościele, współautor (z Adamem Kinaszewskim) napisanych w pomieszczeniach przykościelnych książek: Dziennik internowanego i Droga nadziei. 1983-1989 kierownik gdańskiego oddziału Wydawnictwa Polskiej Prowincji Dominikanów „W drodze”. W V i VIII 1988 uczestnik (jako dziennikarz) strajków w SG.

W 1990 dyr. Wydawnictwa AIDA w Gdańsku; rzecznik prasowy przewodniczącego „S” Lecha Wałęsy, następnie XII 1990 – VIII 1994 rzecznik prasowy prezydenta RP Lecha Wałęsy, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP. 1994-2006 założyciel i prezes Fundacji Świętego Wojciecha w Gnieźnie. 1997-2007 pracownik naukowy Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa w Warszawie, która obdarzyła go tytułem profesora nadzwyczajnego, oraz prorektor Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu w Gdyni, także własna działalność gospodarcza; od 2007 na emeryturze. 2007-2008 wiceprzewodniczący Komisji Historycznej Archidiecezji Gdańskiej ds. zbadania współpracy duchowieństwa ze służbami bezpieczeństwa, 2008-2012 członek Rady Forum Dialogu Gdański Areopag powołanego przez metropolitę gdańskiego. Od 2001 nadal konsultor Rady ds. Społecznego Przekazu Konferencji Episkopatu Polski, od 2002 nadal członek Kapituły Nagrody TOTUS w kategorii „TOTUS medialny dla upamiętnienia bp. Jana Chrapka oraz jego roli w ukazywaniu osoby i nauczania Jana Pawła II w mediach”.

Autor i współautor wielu publikacji, m.in. Polacy w Wolnym Mieście Gdańsku w latach 1920-1933 (Gdańsk 1978), wraz z Tadeuszem Skutnikiem Zapis rokowań gdańskich. Sierpień 1980 (Paryż 1986), Gdańsk, sierpień ʼ80, t. 1, Rozmowy, t. 2, Dokumenty (Gdańsk 1990, Warszawa 1999), w zbiorowym Wałęsa (Gdańsk 1981) i Lech Wałęsa (Gdańsk 1990), pod ps. Jan Mur (wraz z Adamem Kinaszewskim) Dziennik internowanego. Grudzień 1981 – grudzień 1982 (Paryż 1985, ang. wersja, San Diego-Londyn 1984, Gdańsk 1989, 2014), także z A. Kinaszewskim Lech Wałęsa. Droga nadziei (Paryż 1985, Warszawa, Kraków 1989, 2006), z Piotrem Adamowiczem i A. Kinaszewskim Gdańsk według Lecha Wałęsy (Gdańsk 2008), z Andrzejem Ajnenkielem i Janiną Paradowską Prezydenci Polski (Warszawa 1991), z zespołem: Sztuka kształtowania wizerunku (Warszawa 1997), Komunikatorzy. Wpływ, wrażenie, wizerunek (Warszawa 2000) i Public relations – elementy wiedzy i praktyka (Warszawa 2006), pielgrzymek papieskich, z Markiem Lehnertem Osiem dni w Polsce (Paryż 1984) i zbiorowa Jeden drugiego brzemiona noście (Gdańsk 1988), ponadto Dziennik harcerza i „Szarotki” (Gdańsk 1986) (fragment opublikowany w antologii We Were Young and at War, Londyn 2009), wraz ze Stanisławą Górnikiewicz Wojna zaczęła się na Westerplatte (Gdańsk 1979, 1989, niem. 1980), Major Henryk Sucharski (Gdańsk 1990), Westerplatte 1939. Przed szturmem (Gdańsk 2009), wspólnie z Januszem Górskim Reduta Westerplatte, (Gdańsk 2014), Westerplatte, t. 1, Reduta w budowie 1926-1939, t. 2, Reduta wojenna 1939 (Gdańsk 2014), Westerplatte. Misja specjalna (Gdańsk 2015).

Odznaczony: Ordre National du Mérite Republiki Francuskiej (1991), Krzyżem Wolności i Solidarności (2012), Medalem Św. Wojciecha przyznanym przez Radę Miasta Gdańska (2015). Laureat nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka (1981), „Polityki” za Dziennik harcerza i „Szarotki” (1987), Nagrody Głównej im. Witolda Hulewicza „za 35 lat życia poświęconych upamiętnieniu epopei Westerplatte” (2015), Złota Odznaka „Zasłużony w historii Miasta Gdańska” (2015), Medal „Prezydenta Miasta Gdańska” (2015), Medal „De nihilo nihili fit” (2015).

9 X 1969 – 15 X 1979 rozpracowywany przez Wydział IV KW MO w Gdańsku w ramach KE krypt. Drzymała.

Arkadiusz Kazański