Andrzej Grabiński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Grabiński, ur. 24 V 1922 w Piastowie k. Warszawy, zm. 5 IV 2006. Student tajnego Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek prawo, absolwent UW, kierunek prawo (1949).

Podczas II wojny światowej członek Związku Jaszczurczego i NSZ; 1946-1957 pracownik PKP (urzędnik) i spółdzielczości pracy. 1955-1962 członek Klubu Krzywego Koła. Od 1957 adwokat. Od l. 60. obrońca m.in. księży oskarżonych o nielegalne budowanie kościołów, świadków Jehowy, uczestników ruchu oazowego, studentów kolportujących List otwarty Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego ws. tzw. komandosów, robotników z Ursusa i Radomia, członków KOR, wykładowców TKN; doradca dyskryminowanych Łemków i Litwinów z Puńska. Od 1976 stały współpracownik Biura Interwencyjnego KOR.

W 1980 uczestnik prac nad Raportem o przestrzeganiu praw człowieka i obywatela w PRL (tzw. Raport Madrycki), przygotowanym przez Komisję Helsińską KOR. Doradca MKZ, następnie ZR Mazowsze i Ośrodka Badań Społecznych.

Od 1981 działacz Sekcji Prawnej Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom; obrońca osób prześladowanych w stanie wojennym, doradca działaczy struktur podziemnych m.in. MRKS. 1984-1985 oskarżyciel posiłkowy w procesie zabójców ks. Jerzego Popiełuszki. Od 1987 prezes Społeczno-Kościelnego Komitetu Uczczenia Pamięci Ofiar Terroru Władzy lat 1944-1956. Członek Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Kraju.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006).

13 X 1982 – 26 IX 1989 rozpracowywany przez Wydz. III-1 KS MO/SUSW w ramach SOS/KE krypt. Rygo.

Krzysztof Biernacki