Andrzej Kazimierz Stecewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Kazimierz Stecewicz, ur. 7 VIII 1933 w Wilnie. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydział Pedagogiki (1956).

1950-1951 goniec w Urzędzie Morskim w Szczecinie, 1951-1952 kierownik referatu ds. kultury w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie, 1956-1966 nauczyciel-wychowawca w Państwowym Zakładzie Wychowawczym dla Dzieci Głuchych, w 1967 kierownik poradni w ZOZ Wojewódzkim Ośrodku Opieki nad Matką, Dzieckiem i Młodzieżą, równolegle 1963-1965 organizator i kierownik PZG Poradni dla Dzieci i Młodzieży z Wadami Słuchu (społecznie), 1965-1991 kierownik Wojewódzkiej Poradni Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadami Słuchu w Szczecinie. W 1956 jako harcerz organizator protestu przeciwko zwolnieniu z przyczyn politycznych komendanta hufca Telesfora Badetki; 1956-1957 organizator drużyn i niezależnego szczepu harcerzy głuchych Nieprzetartego szlaku, 1956 – X 1957 członek Szczecińskiego Klubu Katolików i aktywny jego uczestnik (członek zarządu); Od 1974 prezes Oddziału Wojewódzkiego Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem, od 1976 członek Prezydium Zarządu Głównego TWK. Od 1976 sympatyk KOR, od 1978 ROPCiO, w 1979 współorganizator wykładu Leszka Moczulskiego u oo. pallotynów w Szczecinie.

26-30 VIII 1980 patron protestu solidarnościowego w kierowanej przez siebie WPRDiMzWS i osoba wspomagająca strajkujących w Stoczni Szczecińskiej (obserwator i realizator nagrań przebiegu rozmów z Komisją Rządową w głównej sali negocjacyjnej). Od IX 1980 w „S”.

Po 13 XII 1981 opozycjonista działający na własną rękę: organizator środków finansowych dla poszkodowanych nauczycieli akademickich i ich rodzin, pracodawca relegowanej z uczelni, więzionej działaczki NZS Teresy Hulboj, zwolnionej z pracy bez prawa wykonywania zawodu Sylwii Wójcik, Stanisława Filusa, opiekun naukowy Teresy Hulboj; 1982-1989 uczestnik kontrpochodów i manifestacji patriotycznych w narodowe święta i rocznice 13 XII, organizator druku, kolporter wydawnictw podziemnych (NOWej, Kręgu, pism: „Tygodnik Mazowsze”, „Bis”, „Obraz”, okolicznościowych ulotek) w środowisku inteligencji katolickiej, księży, studentów seminarium duchownego. Od 1983 doktor psychologii defektologicznej.

1991-2007 kierownik Specjalistycznej Poradni dla Dzieci i Młodzieży z Wadami Słuchu (zmiana nazwy). Od 2003 wojewódzki koordynator Programu Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadą Słuchu przy Polskim Komitecie Audiofonologii. Od 2007 dyr. PZG Centrum Diagnozy i Rehabilitacji Dzieci, Młodzieży i Osób Dorosłych z Uszkodzonym Słuchem.

Laureat m.in. Nagrody Ks. Bolesława Domańskiego, przekazanej na Dom Samotnej Matki w Szczecinie (1996), odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998).

Sylwia Wójcikowa