Andrzej Kijowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Kijowski, ur. 29 XI 1928 w Krakowie, zm. 29 VI 1985 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Wydz. Filologii Polskiej (1954). Pisarz, eseista, publicysta, scenarzysta.

W 1950 debiut literacki w prasie. 1951-1954 redaktor krakowskiego „Życia Literackiego”, 1954-1955 kierownik Redakcji Współczesnej Wydawnictwa Literackiego, 1955-1956 redaktor „Nowej Kultury”, 1955-1958 redaktor w Państwowym Instytucie Wydawniczym, 1958-1985 w „Twórczości”, 1961-1963 w „Przeglądzie Kulturalnym” w Warszawie, 1967-1968 kierownik literacki Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy. 1954-1985 członek ZLP, 1958-1985 członek polskiego Pen Clubu. W II 1968 autor przyjętej na nadzwyczajnym zebraniu Oddziału Warszawskiego ZLP rezolucji pisarzy polskich żądającej m.in. zniesienia cenzury; po III 1968 zwolniony z pracy w teatrze. W XII 1974 sygnatariusz listu 15 intelektualistów w sprawie dostępu Polaków w ZSRS do kultury polskiej, w 1976 tzw. Listu 101 przeciw zmianom w Konstytucji PRL oraz listu w obronie robotników Radomia, w V 1977 listu w obronie aresztowanych członków i współpracowników KOR. 1977-1980 członek kierownictwa PPN, autor publikacji w Zeszytach PPN: Tradycja niepodległościowa i jej wrogowie, Myśli o dzisiejszej ojczyźnie, Rachunek naszych słabości, 1918-1978; autor m.in. w „Zapisie”, „Nowym Zapisie”, „Krytyce”. W 1977 w Komisji Obywatelskiej kontrolującej wydatki KOR; w tym samym roku objęty zakazem druku i wymieniania w mediach jego nazwiska. 1978-1979 członek Rady Programowej i wykładowca TKN.

W 1980 ekspert MKS w Szczecinie. 1981-1982 dyr. Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W XII 1981 uczestnik Kongresu Kultury Polskiej w Warszawie.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce i Jaworzu, uwolniony jeszcze w tym samym mies. na skutek interwencji Prymasa Polski Józefa Glempa. W II 1982 złożył rezygnację z pracy w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. 1982-1983 redaktor „Nowego Zapisu”.

Autor książek: Niedrukowane (1978), Kroniki Dedala. Szkice i kroniki (1986) i in. Laureat m.in. Nagrody Radia Wolna Europa (1964), Fundacji im. Kościelskich (1965), Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (1968); odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2008). W 1985 z inicjatywy Komitetu Kultury Niezależnej ustanowiono Nagrodę im. Andrzeja Kijowskiego; od 1995 z inicjatywy Kazimiery Kijowskiej Fundatorem nagrody jest Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2008).

Do 31 VIII 1985 rozpracowywany przez Wydz. IV Dep. III w ramach SOR.

Anna Grażyna Kister