Andrzej Malanowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Malanowski, ur. 4 X 1940 w Mławie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1964); w 1970 doktorat.

1964-1988 pracownik naukowy Wydz. Prawa i Administracji UW, 1988-1990 bez zatrudnienia. W 1952 autor i kolporter w Mławie ulotek przeciw Józefowi Stalinowi i Bolesławowi Bierutowi, zatrzymany, usunięty ze szkoły, kontynuował szkołę podstawową na peryferiach. 1956-1958 w ZHP. Od 1966 w PZPR, I sekretarz i członek egzekutywy na Wydz. Prawa i Administracji, członek Komitetu Uczelnianego. W III 1968 osłaniał studentów rozchodzących się po wiecu, otrzymał naganę partyjną. 1964 – XII 1981 w ZNP, członek Rady Zakładowej i Zarządu Okręgu Warszawa.

1980-1981 uczestnik tzw. struktur poziomych PZPR, w IV 1982 wystąpił z partii. We IX 1980 współinicjator przekształcenia ZNP w federację ZNP Nauka i ZNP Oświata, 1980-1981 wiceprezes Prezydium Rady Naczelnej ZNP Nauka, w 1981 sekretarz ZNP Nauka, delegowany do prac nad projektem nowej ustawy o związkach zawodowych.

XII 1981 – 1989 członek podziemnej grupy związkowej ZNP, współautor listu do Biura Politycznego KC PZPR ws. rozwiązania Komitetu Uczelnianego, uczestnik spotkań; autor rozprawy O zasadzie wolności związkowej w aktualnym stanie prawnym (CDN, Warszawa 1983); 1983-1988 delegat ZNP do Grupy Międzyzwiązkowej; uczestnik spotkań, sygnatariusz protestów, apeli i oświadczeń; 1984-1990 doradca samorządów robotniczych, prowadził wykłady nt. samorządności, m.in. w KIK; 1985-1986 autor publikacji (pod ps. Lex) w „Samorządnej Rzeczpospolitej”; 1986-1988 współzałożyciel podziemnego pisma „Nowy Ton”, przepisywacz, redaktor, redaktor techniczny, organizator druku i kolportaż; współorganizator niezależnych obchodów 1 V w Warszawie. 1987-1991 w PPS, 1987-1989 sekretarz Rady Naczelnej, redaktor pisma PPS „Robotnik”. W 1988 doradca podczas strajku w Hucie Ostrowiec Świętokrzyski. W VIII 1988 uczestnik Kongresu Praw Człowieka i Obywatela w Krakowie-Mistrzejowicach. Wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany. W 1988 skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Warszawie na karę grzywny za posiadanie broni palnej, 13 III 1988 w czasie rozprawy rewizyjnej w Sądzie Wojewódzkim uniewinniony. 1988-1989 członek KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie.

W 1989 uczestnik I Zjazdu PPS, 1989-1990 sekretarz prezydium Rady Naczelnej PPS, 1990-1991 sekretarz ds. międzynarodowych. W VI 1989 uczestnik Kongresu Europejskiej Międzynarodówki Socjalistycznej w Sztokholmie. 1990-1992 w SDP. W 1990 uczestnik Kongresu Partii Socjalistycznych w Renes; w 1990 Kongresu SPD DDR. 1990-1991 doradca prezesa, następnie dyr. Departamentu Kadr i Szkolenia w Głównym Urzędzie Ceł. 1992-1995 w UP, członek Rady Krajowej. 1991-1992 dziennikarz w „Nowej Europie”, 1992-2006 dyr. Zespołu Podstawowych Praw i Wolności Obywatelskich w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich; od 2001 wykładowca w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku Filia w Wyszkowie.

Autor publikacji naukowych z zakresu prawa pracy, m.in. Nadużycie prawa w pracowniczym stosunku pracy (1972).

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2002) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski; wyróżniony Srebrną Odznaką Szybowcową (1975).

Anna Grażyna Kister