Andrzej Myc

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Myc, ur. 21 III 1953 w Legnicy. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunek biologia (1977); we IX 1984 doktorat.

Od 1977 pracownik naukowy Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu. Od 1979 kolporter „Biuletynu Dolnośląskiego”.

W VIII 1980 inicjator strajku zakładzie pracy; od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, następnie KZ w IIiTD PAN.

Po 13 XII 1981 organizator struktur kolportażowych RKS „S”. Od 1982 w Solidarności Walczącej, członek Rady i Komitetu Wykonawczego SW, odpowiedzialny m.in. za finanse, organizator skrzynek kontaktowych i kryjówek dla ściganych działaczy. Współzałożyciel oddziałów SW, autor artykułów do pism „Solidarność Walcząca” i „BIS”. 13 I 1984 zatrzymany, przetrzymywany w AŚ WUSW we Wrocławiu, 26 VII 1984 zwolniony na mocy amnestii; zwolniony z pracy, następnie przywrócony dzięki postawie dyr. Instytutu prof. Stefana Ślopka. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., wzywany na przesłuchania i rozmowy ostrzegawcze, kilkukrotne rewizje w mieszkaniu. 4 XII 1986 uprowadzony przez funkcjonariuszy SB żądających podjęcia współpracy oraz wskazania miejsca ukrywania się Kornela Morawieckiego, po kategorycznej odmowie zwolniony, nadal nękany przez SB. W XI 1987 (wraz z Piotrem Medoniem) uczestnik demonstracji i rozrzucania ulotek z rusztowania wrocławskiego ratusza z transparentem domagającym się uwolnienia Kornela Morawieckiego i Hanny Łukowskiej-Karniej.

Od II 1988 na stypendium naukowym fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Memorial Sloan Kettering Cancer Center (Nowy Jork). Od 1993 pracownik Indiana University, od 1997 na University of Michigan w Ann Arbor. Research Assistant Professor w Michigan Nanotechnology Institute for Medicine and Biological Sciences. Pracował m.in. nad środkami ochrony przed bronią biologiczną w ramach zlecenia Pentagonu.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Artur Adamski