Andrzej Osęka

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Osęka, ur. 3 XII 1932 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek historia sztuki (1955).

1955-1956 współpracownik „Po Prostu”, 1955-1962 pracownik „Przeglądu Kulturalnego”, 1965-1981 „Kultury” w Warszawie. Od 1959 członek SDP, 1980-1981 w Radzie Głównej. 1968-1982 członek ZLP. 1978-1982 współpracownik Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość.

Od IX 1980 w „S”; w 1981 członek Zespołu ds. Kultury Regionu Mazowsze.

W 1982 Zespołu ds. Kultury RKW „S” Regionu Mazowsze, 1983-1989 Komitetu Kultury Niezależnej; juror Nagrody Kulturalnej „S”; 1982-1989 autor podziemnych pism: „IKS”, „Jesteśmy”, „KOS”, „Kultura” (Paryż), „Tygodnik Mazowsze”, „Wezwanie” (ps. Adam, B., JS, Jan En., Paweł Morga, Jan Saber, Paweł Sanocki, Jan Sobański, Paweł Sochacki, Marcin Sosnowski, Piotr Suchocki, Julian Tyński). 1983-1991 współzałożyciel (z Martą Fik) i redaktor pisma „Kultura Niezależna”. 1986-1989 członek OKN (Oświata, Kultura, Nauka). Współautor Raportu: Polska 5 lat po sierpniu (Wers, 1985), autor szkicu Kryzys sztuki i nadzieja (1985), Siedem dróg sztuki współczesnej (1987).

Od 1992 redaktor „Gazety Wyborczej”.

Współautor 100 najsłynniejszych obrazów (1990), autor Jawa czy sen (1995); Nikifor (2000).

Włodzimierz Domagalski