Andrzej Sieradzki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Andrzej Sieradzki (właśc. Jan Andrzej), ur. 16 V 1936 w Warszawie. Absolwent Politechniki Warszawskiej, Wydz. Architektury (1966, dyplom 1986).

1966-1970 asystent projektanta w pracowni Urbanistycznej w Zawierciu i w Biurze Projektów Służby Zdrowia w Katowicach, 1970-1986 asystent projektanta, następnie projektant w Biurze Projektów Stolica i Warcent. 1957-1964 uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele św. Anny w Warszawie. 1967-1970 w PZPR.

W VIII 1980 założyciel niezależnej organizacji związkowej w Warcencie, od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ, założyciel Międzyzakładowej Komisji Związkowej Warszawa-Śródmieście. W 1981 sekretarz i przewodniczący Ogólnopolskiej Sekcji Pracowników Projektowania, uczestnik rozmów w sprawie nowej ustawy dot. biur projektowych.

XII 1981 – VI 1982 organizator i szef konspiracyjnego ogólnopolskiego Biura Kontaktów Międzyregionalnych opartego na b. Sekcji Pracowników Projektowania oraz Tajnej Komisji Międzyzakładowej Warszawa-Śródmieście; organizator sieci kolportażu i łączności, współzałożyciel i redaktor niezależnego pisma „Przetrwanie”, współpracownik MRKS; 29 V 1982 inicjator i uczestnik akcji (16 IV 1982 nieudanej) ułożenia na pl. Zwycięstwa w Warszawie płyty poświęconej zamordowanym górnikom KWK Wujek; 1 V 1982 współorganizator niezależnego pochodu w Warszawie. XII 1981 – VI 1982 przewodniczący TKZ w Warcencie; VI–VIII 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce. W II 1983 współzałożyciel niezależnego pisma MRKS „Robotnik” (przekazał redakcji powielacz).

1986-2004 pracownik Warszawskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Mieszkaniowego, od 1997 dyr. naczelny. 1987-1989 uczestnik reaktywowania, członek PPS, współorganizator struktur, m.in. przewodniczący PPS Okręgu Warszawskiego, sekretarz Rady Naczelnej. Od 2004 na emeryturze.

Anna Grażyna Kister