Antoni Ferenc

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Antoni Ferenc, ur. 15 VII 1946 w Bytomiu, zm. 22 IV 2008. Ukończył ZSZ Elektryczną w Iławie (1964); 1964-1966 uczeń Technikum Gastronomicznego we Wrocławiu.

1966-1972 barman, kelner i kucharz we wrocławskich lokalach gastronomicznych; 1972-1974 elektryk w Zakładach Hutniczych Metali Nieżelaznych Hutmen we Wrocławiu, 1974-1976 w bazie PKS we Wrocławiu, 1976-1978 w Fabryce Dywanów w Kowarach; 1978-1981 pracownik Przedsiębiorstwa Budopol we Wrocławiu; od XII 1981 bez stałego zatrudnienia, prace dorywcze (remonty). W 1980 zatrudniony na budowie zagranicznej w Czechosłowacji (w związku z zarzutami głoszenia antykomunistycznych poglądów zerwano z nim kontrakt eksportowy). Od 1979 kolporter wydawnictw niezależnych w zakładzie pracy, m.in. „Robotnika”, „Podaj Dalej” i „Biuletynu Dolnośląskiego”.

W VIII 1980 współorganizator strajków we Wrocławiu; od IX 1980 w „S”, współorganizator struktur związkowych w Budopolu.

14 XII 1981 organizator strajku w swoim zakładzie, zwolniony z pracy. 17-23 XII 1981 uczestnik akcji malowania napisów na murach i akcji ulotkowych. Na początku 1982 współtwórca Narodowej Organizacji Wyzwoleńczej Lechia. Uczestnik większości demonstracji organizowanych przez opozycję we Wrocławiu. Od 1982 związany z Duszpasterstwem Ludzi Pracy przy parafii św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu, następnie także przy parafii Chrystusa Króla we Wrocławiu. Od IV 1982 członek redakcji i drukarz pisma „Goniec Polski”. Jesienią 1982 doprowadził do przyłączenia NOW Lechia do Solidarności Walczącej, której został członkiem. Organizator struktur SW, stworzył kilka autonomicznych siatek drukarsko-kolportażowych, prowadził wiele szkoleń z zasad konspiracji. W VI 1984 zatrzymany i osadzony w AŚ WUSW we Wrocławiu, 27 VII 1984 zwolniony na mocy amnestii.

W 1989 członek Klubu Myśli Politycznej Wolni i Solidarni. 1990-1995 w Partii Wolności. Od 2006 na emeryturze.

Rozpracowywany przez Insp. II WUSW we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Kangur.

Artur Adamski