Antoni Lenkiewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Antoni Lenkiewicz, ur. 25 X 1934 w Ostrołęce. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydz. Prawa (1964), Wydz. Historyczno-Filozoficzny (1973), w 1973 doktorat z prawa.

1945-1949, 1956-1963 w ZHP. 1949-1952 organizator, członek konspiracyjnego Związku Skautów Polski Walczącej w Pasłęku i Morągu. 16 X 1952 aresztowany, 20 VII 1953 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Olsztynie na 12 lat więzienia (na mocy amnestii z 22 XI 1952 karę obniżono do 6 lat), karę pozbawienia praw obywatelskich przez 4 lata oraz przepadek mienia; przetrzymywany w AŚ w Pasłęku i Olsztynie, następnie w ZK w Barczewie, Iławie, w obozie pracy w Rudzie Śląskiej (praca w kopalni), w ZK w Sosnowcu-Radosze, Rawiczu i Jaworznie, 5 V 1956 zwolniony na mocy amnestii. Od XII 1956 drużynowy Akademickiej Drużyny Harcerskiej przy Uniwersytecie Wrocławskim i współtwórca Akademickiego Ruchu Harcerskiego ARHA; I 1959 – V 1961 współzałożyciel i prezes Studencko-Harcerskiej Spółdzielni Pracy EWEKS we Wrocławiu. 4 V 1961 aresztowany w związku z oskarżeniami o nadużycia, głównie finansowe (chodziło o likwidację spółdzielni, gdyż obawiano się, że może być bazą dla działalności opozycyjnej), 21 X 1961 skazany Sąd Wojewódzki we Wrocławiu na 2,5 roku więzienia, karę grzywny i pozbawienie praw obywatelskich na 2 lata, następnie osadzony w ZK we Wrocławiu, Wołowie, w Ośrodku Pracy Więźniów w Jaroszowie, w VI 1963 zwolniony. 15 VII 1963 – 1 XI 1968 zatrudniony we Wrocławskim Przedsiębiorstwie Transportu Budownictwa Nr 2 (zwolniony dyscyplinarnie za odmowę napisania listu do żołnierzy polskich biorących udział w interwencji w Czechosłowacji), 2 XI 1968 – 31 XII 1968 w Wojewódzkiej Spółdzielni Pracy Przeładunek we Wrocławiu, 1969-1972 w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Kopalnictwa Rud Metali Nieżelaznych tamże, 1 VI 1972 – 28 VII 1980 w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Oczyszczania Miast w Łodzi oddział we Wrocławiu. Od 1977 kolporter wydawnictw niezależnych, m.in. „Biuletynu Informacyjnego” KOR/KSS KOR, „Bratniaka”; od 1979 współpracownik Klubu Samoobrony Społecznej Ziemi Dolnośląskiej; od IX 1979 w KPN; od końca 1979 – 1990 współpracownik redakcji „Biuletynu Dolnośląskiego”, autor tekstów (ps. AL) i kolporter. II-III 1980 jeden z organizatorów bojkotu wyborów do Sejmu PRL.

26-31 VIII 1980 wspierał MKS we Wrocławiu. Od IX 1980 kierownik zespołu radców prawnych MKZ/ZR „S” Dolny Śląsk. 21-27 X 1980 rzecznik protestujących w czasie głodówki kolejarzy w Lokomotywowni PKP Wrocław Główny. W VI 1981 delegat na I WZD Regionu Dolny Śląsk, członek ZR; delegat na I KZD; 27 IX 1981 sygnatariusz deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, od XI 1981 organizator KSN we Wrocławiu. 1980-1981 współpracownik niezależnych pism, m.in. „Solidarność Dolnośląska”, „Tygodnik Solidarność”, „Z Dnia na Dzień”, X-XII 1981 autor i redaktor „Semafora”. 1980-1981 wykładowca Wszechnicy Związkowej „S” we Wrocławiu.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Wrocławiu, w Grodkowie, Strzelcach Opolskich, Nowym Łupkowie, Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach, 23 XII 1982 zwolniony. XII 1982 – XI 1985 autor, redaktor naczelnu podziemnego pisma „Wiadomości Bieżące”. Od 1983 członek zaprzysiężony Solidarności Walczącej (współredagowanie pojedynczych numerów „Biuletynu Dolnośląskiego”, „Z Dnia na Dzień”, tworzenie struktur organizacyjnych). 1983-1989 główny animator Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego przy parafii św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu, w l. 80. wykładowca w kościołach i KIK na terenie całej Polski. X 1984 – 1985 w Komitecie Obrony Praw Człowieka we Wrocławiu. W 1985 inicjator obchodów 50. rocznicy śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego (w ich ramach umieszczenia w kilkudziesięciu kościołach na terenie całej Polski tablic pamiątkowych i wygłaszania wykładów niepodległościowych). 11 XI 1985 zatrzymany po wykładzie w kościele św. Karola Boromeusza we Wrocławiu, od 14 XI 1985 aresztowany, 11 VIII 1986 zwolniony. VIII 1986 – 1989 ponownie autor i redaktor nacz „Wiadomości Bieżących”. W XII 1986 w składzie Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” powołanej przez Lecha Wałęsę, III 1987 – 1988 rzecznik KIiP „S” Dolny Śląsk. W l. 80. odbudowywał dolnośląską strukturę KPN (III 1989 – 1991 w Radzie Politycznej); 1987-1990 w redakcji „Konfederacji Dolnośląskiej”.

1990-1994 w Radzie Miejskiej Wrocławia z listy KPN, przewodniczący Komisji Rewizyjnej. Od 1994 redaktor naczelny „Wrocławskiej Gazety Polskiej”.

Autor kilkuset artykułów i kilkunastu książek nt. historyczne i komentujące wydarzenia bieżące, m.in.: Józef Piłsudski. Życie-myśli-czyny (dwa wydania: b.r. i 1985), Kawalerowie Polski Niepodległej (1989), Komendanci Główni Armii Krajowej (1989), Naczelni Wodzowie Polski Niepodległej (1989), Polacy na przełomie XX i XXI wieku (t. 1-8, 1998-2009), Typy i typki postkomunizmu (t. 1-6, 1997-2007), Józef Piłsudski (1867-1935) (2004), Generał Władysław Anders (2008), Kazimierz Pułaski (1745-1779) (2010).

Wyróżniony Nagrodą Fundacji Polcul (1985), odznaczony Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Solidarności Walczącej (2010).

15 V 1958 – 29 VI 1969 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO we Wrocławiu w ramach SAS/SOS/SOO krypt. Drużyna; 10 XII 1971 – 31 III 1978 przez Wydz. III KW MO we Wrocławiu w ramach KE krypt. Lipa; 15 IX 1980 – 31 VII 1984 przez Wydz. III-A/III/V KW MO/WUSW we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Doradca; 11 X 1984 – 27 XII 1989 przez III DUSW we Wrocławiu-Krzyki/Insp. II WUSW we Wrocławiu w ramach KE/SOR krypt. Cichy.

Artur Adamski, Kamil Dworaczek