Attila Jamrozik

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Attila Jamrozik, ur. 24 X 1944 w Balatoföldvàr na Węgrzech. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydz. Architektury Wnętrz (1971).

1970-1972 projektant w Spółdzielni Meblomet w Mszanie Dolnej; 1971-1972 asystent w ASP w Krakowie; 1972-1973 projektant w Spółdzielni Elektrometal w Wieliczce; od 1973 pracuje na własny rachunek w pracowni artystycznej (wraz z żoną). 1957-1965 w ZHP (zastępowy, przyboczny, ćwik); 1968-1971 w ZSP. W 1968 po wystąpieniach studenckich wydalony z ASP, po interwencji kolegów przywrócony na studia. 1971-1990 członek Związku Polskich Artystów Plastyków, członek władz sekcji architektury wnętrz, do 1980 jej przewodniczący; 10 XII 1980 – 1 III 1983 prezes zarządu Okręgu Krakowskiego ZPAP.

16 IX 1980 współzałożyciel Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych. W 1981 współwydawca „Głosu Plastyków”, dodatku do „Dziennika Polskiego” (próba wznowienia pisma wydawanego w 20-leciu międzywojennym); ukazały się 2 nr. (nr 2 kolportowany na Kongresie Kultury Polskiej w Teatrze Dramatycznym w Warszawie). 10-13 XII 1981 uczestnik Kongresu Kultury Polskiej w Warszawie.

4 I 1982 przesłuchiwany przez SB (w związku z listem napisanym 14 XII 1981 do komitetu partii i wojewody z żądaniem zwolnienia internowanych kolegów), przeszukiwano jego dom i pracownię. Od 1982 zaangażowany w ruch kultury niezależnej, m.in. współorganizator wystaw; współpracował z Komitetem Pomocy Więzionym i Prześladowanym przy krakowskiej kurii, w ramach Komitetu Kultury Niezależnej zajmował się dystrybucją pomocy stypendialnej oraz koordynacją pomocy materialnej i medycznej wśród plastyków. 1984-1989 członek Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa.

1989-1990 członek Krakowskiego KO „S”. W 1989 współorganizator i przewodniczący pierwszego zjazdu reaktywującego ZPAP. 1990-1992 członek Komisji Kultury Rady Miasta Krakowa spoza RM (Klub Radnych Centro-Prawica) oraz 1994-1998 (Klub Radnych Samorządny Kraków); 1996-1998 członek komisji przy prezydencie Krakowa ds. pracowni artystycznych oraz komisji ds. galerii artystycznych. Autor (wraz z żoną) ok. 100 projektów różnych obiektów użyteczności publicznej, sklepów, banków, muzeów, szpitali, domów wczasowych, mieszkań i elementów wyposażenia, scenografii filmowej; autor projektu aranżacji wnętrz i kolorystyki szpitala Rehabilitacyjno-Leczniczego Instytutu Pediatrii UJ w Krakowie-Prokocimiu (1979-1988).

Otrzymał 3 nagrody roku za najlepsze wnętrza w okręgu krakowskim (1975, 1977, 1978); odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, nadanym przez Rząd RP na Uchodźstwie w Londynie (1989), Złotą Odznaką ZPAP (1990), Krzyżem św. Franciszka oo. Kapucynów w Krakowie (1995), Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1997), Złotym Krzyżem Zasługi (2000), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2016).

Paweł Goleń