Barbara Toruńczyk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Barbara Toruńczyk, ur. 26 IX 1946 w Warszawie. 1964-1968 studentka Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek socjologia, absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kierunek socjologia (1974).

W 1963 uczestniczka spotkań Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności. W III 1968 uczestniczka wydarzeń marcowych, zbierała podpisy pod petycją do Sejmu przeciw zdjęciu Dziadów ze sceny Teatru Narodowego, przygotowywała wiec na UW, usunięta ze studiów, aresztowana, skazana na 2 lata więzienia, zwolniona w 1969. 1969-1970 urzędniczka w MZK. W 1971 zaangażowana w pomoc rodzinom uwięzionych członków organizacji Ruch. W 1972 uczestniczka zbierania podpisów pod listem przedstawicieli kultury i nauki ws. ułaskawienia Jerzego Kowalczyka. W 1976 zaangażowana w udzielanie pomocy rodzinom represjonowanych robotników w Radomiu, społeczny obserwator w procesach robotników, 1976-1980 współpracowniczka KOR, następnie KSS KOR; 1977-1980 współpracowniczka TKN, uczestniczka seminarium Jerzego Jedlickiego; 1977-1979 współzałożycielka niezależnego pisma literackiego „Zapis”, sekretarz redakcji. 1979-1980 redaktor niezależnego pisma „Res Publica”; autorka w niezależnych pism „Biuletyn Informacyjny KSS KOR” i „Krytyka” (ps. Julia Juryńska, B.T.).

Od 1980 we Francji, w Madrycie przedstawiła Raport Madrycki. O przestrzeganiu praw człowieka i obywatela w PRL na sesji Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Zagraniczny przedstawiciel wydawnictwa NOWa. Od 1982 redaktor naczelna „Zeszytów Literackich”. 1986-1987 stypendystka The Mary Ingraham Bunting Institute Radcliff College (USA).

Od 1992 w Polsce. Od 2005 Prezes Fundacji Zeszytów Literackich. Członek Polskiego PEN Clubu.

Autorka: Gdańsk 1980. Oczyma świadków (Polonia Book Fund, Londyn 1980), Narodowa Demokracja. Antologia myśli politycznej „Przeglądu Wszechpolskiego" (1895-1905) (NOWa 1981), Bez tytułu, czyli zapiski redaktora [w:] Upór i trwanie. Wspomnienia o Zbigniewie Herbercie (praca zbiorowa; Wydawnictwo Dolnośląskie 2000), Epoka Miłosza [w:] Czesław Miłosz in memoriam (praca zbiorowa; Znak 2004), Jan Nowak Jeziorański. Głos wolnej Europy (wespół z Wojciechem Karpińskim, Stefanem Kisielewskim i Adamem Michnikiem; Fundacja Zeszytów Literackich 2005), Rozmowy w Maisons-Laffitte, 1981 (Fundacja Zeszytów Literackich 2006).

Wyróżniona nagrodą Dyplom cum laudae KUL (1974), Nagrodą Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (1995), Nagrodą Edytorska Polskiego PEN Clubu (2003), odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2005).

Od 27 V 1969 rozpracowywana przez Wydz. III KS MO w ramach KE krypt. Turystka; 19 XII 1972 – 21 II 1977 w ramach SOR krypt. Gniazdo; do 13 X 1980 przez Wydz. III-2 KS MO w ramach SOR krypt. Czerwona.

Anna Grażyna Kister