Benedykt Czuma

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Benedykt Czuma, ur. 27 I 1941 w Niepołomicach. Absolwent Politechniki Warszawskiej, Wydz. Mechaniki Precyzyjnej (1966).

1966-1970 starszy konstruktor w Łódzkiej Fabryce Zegarów, 1975-1990 konstruktor i technolog w Zakładzie Doświadczalnym Techniki Medycznej w Łodzi. W 1965 współzałożyciel (z bratem – Andrzejem Czumą, Stefanem Niesiołowskim, Marianem Gołębiewskim i Emilem Morgiewiczem) tajnej organizacji niepodległościowej Ruch, członek nieformalnego kierownictwa, uczestnik zjazdów, współautor deklaracji programowej Mijają lata... W III 1970 podczas pobytu w Rzymie prowadził rozmowy o współpracy między Ruchem a emigracyjnymi władzami Stronnictwa Pracy (Karol Popiel, Stanisław Gebhardt). Uczestnik przygotowań do podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie; 20 VI 1970 aresztowany, przetrzymywany w AŚ Warszawa-Mokotów 23 X 1971 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy na 6 lat więzienia, osadzony w ZK w Strzelcach Opolskich, 25 IX 1974 zwolniony na mocy amnestii. 1977-1978 działacz Nurtu Niepodległościowego, od 25 III 1977 w ROPCiO, od I 1979 członek Rady Sygnatariuszy ROPCiO. IV 1977 – 1980 w swoim mieszkaniu w Łodzi prowadził Punkt Konsultacyjno-Informacyjny ROPCiO, od jesieni 1977 do 1980 spotkania Klubu Swobodnej Dyskusji. Wydawca, drukarz i kolporter wydawnictw niezależnych; wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., poddawany rewizjom.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ „S” w ZDTM, od IX 1980 doradca MKZ/MKZ „S” Ziemi Łódzkiej; od V 1981 delegat na I WZD Regionu Ziemia Łódzka, członek ZR, IX/X 1981 delegat na I KZD. X 1980 – XII 1981 współzałożyciel (ze Stefanem Niesiołowskim i Andrzejem Woźnickim) i redaktor naczelny tygodnika „Solidarność Ziemi Łódzkiej”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Łęczycy, następnie w Łowiczu, zwolniony 7 VII 1982. 1986-1989 współpracownik jawnego Prezydium ZR „S” Ziemia Łódzka.

W 1989 uczestnik reaktywowania „S” w regionie. 1989-2000 współzałożyciel, członek naczelnych i regionalnych władz ZChN, 2000-2001 współzałożyciel Przymierza Prawicy, 2003-2005 partii Suwerenność–Praca–Sprawiedliwość. 1990-1994 dyr. Wydz. Ogólnego Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi, 1995-1997 własna działalność gospodarcza, 1997-1998 kierownik bazy w Przedsiębiorstwie Robót Wiertniczych, 1998-2000 zarządca komisaryczny w Łódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Artykułami Technicznymi Elmet, 2000-2006 dyr. łódzkiego oddziału w firmie Nowa France.

Autor książek: Łódzka «Solidarność» 1980-1981. Zapis zdarzeń (2010), z braćmi Hubertem, Łukaszem i Andrzejem Czumami Wspomnienia z PRL-u (1996).

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989, przez prezydenta RP na Uchodźstwie Kazimierza Sabbata), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

8 III 1960 – 7 XI 1963 rozpracowywany przez Wydz. III KS MO w ramach sprawy ewidencyjno-operacyjnej X-10; 1970-1973 przez Wydz. III KM/KW MO w Łodzi w ramach SOR krypt. Omega; w 1975 w ramach SOR krypt. Sextet; 1974-1988 przez Wydz. III KM/KW MO/WUSW w Łodzi w ramach SOS/SOR/KE krypt. Propagator.

Adam Borowski, Włodzimierz Domagalski