Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Bielsku-Białej

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Bielsku-Białej; od poł. XII 1981 członkowie zawieszonego KIK w Bielsku-Białej spontanicznie organizowali przy parafii św. Mikołaja pomoc dla rodzin internowanych i uwięzionych działaczy „S”. Na pocz. 1982 z inicjatywy ks. Józefa Sanaka działalność przeniesiona została do parafii Opatrzności Bożej, gdzie mieścił się także magazyn darów napływających z zagranicy. Od 22 III 1982 grupa działała oficjalnie jako Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Bielsku-Białej, od III 1984 jako Biskupi Komitet Pomocy Miłość i Sprawiedliwość Społeczna, Głównymi koordynatorami działań Komitetu byli Zdzisław Geeffling (prezes zawieszonego KIK) i Janina Królikowska, członkowie: Janusz Frączek, Kazimierz Jagosz, Krzysztof Jonkisz, Elżbieta Kralczyńska, Grażyna Nalepa, Alicja Pawlusiak, Andrzej Sikora, Wiesława Szcześniak, Piotr Witkowski. Objął pomocą (materialną, prawną i medyczną) ponad 150 osób represjonowanych i członków ich rodzin z całego Podbeskidzia. Bielski Komitet na stałe współpracował z Arcybiskupim Komitetem Pomocy Więzionym i Internowanym w Krakowie oraz Biskupim Komitetem Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Katowicach. Działał do pocz. 1989.

Artur Kasprzykowski