Bożena Gwóźdź

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Bożena Gwóźdź, ur. 9 IX 1957 w Rzeszowie, zm. 28 VI 2003. Absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, Wydział Matematyczno-Fizyczny (1980).

1980-1982 pracownik naukowo-dydaktyczny WSP w Rzeszowie.

Od IX 1980 w „S”, współzałożycielka związku na uczelni; I-II 1981 podczas strajku ustrzycko-rzeszowskiego współpracowniczka biuletynu strajkowego „Trwamy”, następnie „Biuletynu Informacyjnego” MKZ „S” w Rzeszowie; XI-XII 1981 wspierała strajk studencki na WSP.

13 XII 1981 po otoczeniu uczelni przez ZOMO osłaniała przy wyjściu członków KS i wyniosła potajemnie dokumentację NZS. Po 13 XII współpracowniczka Komitetu Pomocy przy klasztorze oo. bernardynów w Rzeszowie; od I 1982 współpracowniczka tajnej struktury RKW „S” Rzeszów; 1982-1989 organizatorka sieci kolportażu podziemnej prasy m.in. w środowisku medycznym, oświaty i nauki w Rzeszowie (przez kontakt z bratem Andrzejem współpraca ze środowiskiem akademickim Lublina). W 1982 przesłuchiwana przez SB i poddawana przeszukaniom w miejscu pracy w związku z organizowaniem pomocy i petycji ws. represjonowanych pracowników WSP; jesienią 1982 pod presją służb i władz uczelni odeszła z pracy na WSP. 1982-2003 zatrudniona w pracowni izotopowej Akademii Medycznej w Krakowie Filia w Rzeszowie. 1982-1989 działaczka duszpasterstw służby zdrowia i ludzi pracy, współorganizatorka akcji pomocowej Wieś Miastu. 1988-1989 współpracowniczka redakcji niezależnego kwartalnika społeczno-politycznego „Ultimatum”; w VII 1988 współorganizatorka spotkania ze związkowcami z włoskiego miasta Viterbo w Rzeszowie; w II 1989 w obsłudze prasowej obchodów 8. rocznicy Porozumień Ustrzycko-Rzeszowskich.

Po relegalizacji „S” ponownie w oficjalnych strukturach związku.

Uhonorowana pośmiertnie Statuetką Pomnika Poległych Stoczniowców (2005), odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010).

Do 29 VII 1989 rozpracowywana przez Wydz. III WUSW w Rzeszowie w ramach SOR krypt. Komitet.

Michał Stręk