Bogumił Mumot

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Bogumił Mumot, ur. 31 V 1937 w Poznaniu, zm. 26 XII 1989 we Wrocławiu. Ukończył LO; student nauk ścisłych na Politechnice Rzeszowskiej (2 semestry).

1955-1959 pracownik Poznańskich Zakładów Opon Samochodowych Stomil w Poznaniu, 1963-1964 WSK w Dębicy, 1964-1969 Fabryki Okuć Budowlanych w Piotrkowie Trybunalskim, 1969-1971 Bazy Sprzętu Melioracyjnego w Konstantynowie, 1971-1976 Zakładu Produkcji Betonów Gofabet Gorzkowicach k. Radomska, w 1977 Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Budostal-2 w Krakowie; 1980 – 31 VIII 1982 Jelczańskich Zakładów Samochodowych w Jelczu k. Oławy; 1987-1989 RSW Prasa-Książka-Ruch we Wrocławiu.

28 VIII 1980 współorganizator strajku w JZS; od IX 1980 w „S”; przewodniczący KZ w Zakładzie Z-1 JZS. 3 X 1980 współorganizator strajku ostrzegawczego. 15 I 1981 współorganizator protestu w spr. wolnych sobót.

25 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Grodkowie, zwolniony 23 VII 1982. Zwolniony z pracy; 1980-1986 dzięki poparciu Kurii Metropolitalnej we Wrocławiu po. kierownik działu zaopatrzenia w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. Babińskiego we Wrocławiu. 1982-1983 współredaktor, drukarz i kolporter pisma Tymczasowej Zakładowej Komisji Koordynacyjnej „S” JZS „Głos Zniewolonych”. 1982-1986 współorganizator strajków, akcji ulotkowych i plakatowych. Redaktor, kolporter i drukarz prasy podziemnej. Uczestnik wielu inicjatyw społecznych i katolickich. Od XII 1985 na leczeniu szpitalnym, nast. sanatoryjnym.

Tomasz Gałwiaczek