Brunon Baranowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Brunon Baranowski, ur. 4 IV 1953 w Smażynie k. Wejherowa. Ukończył Gdańskie LO Lingwista (2007).

Od 1974 zatrudniony w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. 1978-1980 współpracownik WZZ Wybrzeża, kolporter ulotek i pism niezależnych na terenie SG.

W VIII 1980 uczestnik strajku w SG; od IX 1980 w „S”; delegat Komisji Wydziałowej K-2 do KZ; społeczny inspektor bhp na Wydz. K-2.

13-16 XII 1981 uczestnik strajku w SG, członek straży strajkowej i tzw. rezerwowy w KS, po pacyfikacji strajku w ukryciu; 10 II 1982 aresztowany, osadzony w AŚ w Gdańsku, 7 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Iławie i Kwidzynie, zwolniony 21 VIII 1982. W X 1982 uczestnik strajku w SG przeciwko delegalizacji „S”; 4 XI 1982 – 4 II 1983 w Wojskowym Obozie Specjalnym w Chełmnie n. Wisłą; po wyjściu członek TKZ „S” w SG, przedstawiciel TKZ na Wydz. K-2, współpracownik podziemnego pisma „Rozwaga i Solidarność”. 1984-1988 członek Bractwa Oblatów św. Brygidy, zaangażowany w pomoc dla represjonowanych, organizowanie Pielgrzymek Ludzi Pracy na Jasną Górę, uczestnik sierpniowych pikiet antyalkoholowych pod sklepami monopolowymi. W V i VIII 1988 uczestnik strajków w SG, w V 1988 niejawny wiceprzewodniczący KS, w VIII członek KS.

Od IV 1989 członek KZ oraz Prezydium Komisji Międzyzakładowej „S” w SG; od 1994 delegat na kolejne WZD Regionu Gdańsk.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

Arkadiusz Kazański