Brunon Mańko

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Brunon Mańko „Ben”, ur. 14 XII 1927 w Suwałkach, zm. 8 VIII 2004 w Bielsku-Białej. Ukończył gimnazjum w Suwałkach.

VII 1941 – II 1943 członek ZWZ, III 1943 – V 1944 żołnierz 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej; po wojnie zamieszkały w Nowym Dworze Gdańskim.

Od 14 VIII 1980 uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, skierowany przez MKS SG do tworzenia nowych związków zawodowych na Podkarpaciu; po przybyciu do Fabryki Amortyzatorów Polmo w Krośnie z ukrytą w gipsie bibułą związkową wstrzymał trwające w tamtejszych zakładach strajki; na zebraniu załóg doprowadził do utworzenia Zespołu Organizacyjnego NSZZ Województwa Krośnieńskiego, 30 VIII 1980 uczestniczył z delegatami w podpisaniu Porozumień Sierpniowych. We IX 1980, zakwaterowany u Franciszka Pytki w Krośnie, drukował metodą rolkową ulotki, instruował działaczy, jak tworzyć wolne związki, przewodniczył zebraniom załóg zakładów województwa i posiedzeniom regionalnych władz związku. Organizator wewnątrzzwiązkowej frakcji opozycyjnej wobec liberalnego regionalnego kierownictwa „S”; jej przedstawiciele spotykali się poza siedzibą Regionu; SB wykorzystała ten fakt w działaniach operacyjnych, doprowadzając w XI 1980 do wyeliminowania go z działalności związkowej na Podkarpaciu. Po powrocie do Nowego Dworu Gdańskiego pracownik etatowy „S” w SG; w VI 1981 gość I WZD Regionu Krośnieńskiego; w VIII 1981 współautor (wraz z ks. Józefem Tischnerem) roty przysięgi „S”.

13 XII 1981 uczestnik strajku w SG, 15 XII 1981 aresztowany, 1 VII 1982 zwolniony. Po powrocie do Nowego Dworu Gdańskiego działacz gdańskich struktur podziemia. W I 1985, po przesłaniu prezydentowi USA Ronaldowi Reganowi pocztówek związanych z podziemną działalnością „S”, otrzymał podziękowania i życzenia.

Stanisław Fryc