Brunon Ponikiewski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Brunon Ponikiewski, ur. 21 VI 1956 w Siemianowicach Śl. Ukończył Zasadniczą Szkołę Górniczą przy KWK Wujek w Katowicach (1974).

1974-1975 zatrudniony w KWK Wujek w Katowicach, 1976-1977 w Chorzowskiej Wytwórni Konstrukcji Stalowych Konstal, 1977-1980 ratownik górniczy w KWK Borynia w Jastrzębiu-Zdroju, 1980-1981 w KWK ZMP w Żorach, I 1981 – 1982 w KWK Krupiński w Suszcu. Od II 1980 w KPN, współorganizator struktur w Rybnickim Okręgu Węglowym.

29 VIII – 3 IX 1980 uczestnik strajku w KWK ZMP, członek straży strajkowej, od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego na Wydz. Ratownictwa i Wentylacji Górniczej, następnie Komisji Oddziałowej. Od III 1981 (kryzys bydgoski) wraz z późniejszymi działaczami Legionu Polskiego gromadził materiały poligraficzne i wybuchowe.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku okupacyjnego w KWK ZMP; 18 XII 1981 – IV 1982 współzałożyciel i szef grupy podziemnej Legion Polski; autor, drukarz i kolporter pisma Legionu „Bagnet” oraz ulotek (w kolportażu uczestniczyły żona Jadwiga Ponikiewska oraz matka Teresa Wawer-Ponikiewska); 31 I 1982 uczestnik próby wysadzenia pomnika Armii Czerwonej w Żorach; 5 III 1982 zatrzymany na 48 godz., 20 IV 1982 ponownie zatrzymany, 24 IV 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu (podczas widzeń z rodziną przekazywał teksty nt. warunków internowania do pisma „Bagnet”), zwolniony 28 VI 1982; w X 1982 ponownie internowany w AŚ przy KW MO w Katowicach, 10 XI 1982 aresztowany, oskarżony o założenie organizacji mającej na celu niszczenie obiektów za pomocą materiałów wybuchowych oraz wydawanie publikacji zawierających fałszywe informacje, 11 V 1983 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu na sesji wyjazdowej w Katowicach na 3,5 roku więzienia, osadzony w ZK w Strzelinie, od 5 XII 1983 uczestnik 54-dniowej głodówki o status więźnia politycznego i poprawę warunków bytowych, zwolniony latem 1985, objęty stałym nadzorem (cotygodniowe wezwania do RUSW), namawiany do wyjazdu z kraju; zwolniony z pracy, 1985-1987 bez zatrudnienia, 1987-1988 kierowca w Zakładzie Transportowo-Sprzętowym Transnaft w Świerklanach, 1988-1989 w GS Samopomoc Chłopska w Bełku.

1989-2007 własna działalność gospodarcza, od 2007 na rencie. 2007-2009 członek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stanu Wojennego w Katowicach; od 2009 członek założyciel oraz prezes Stowarzyszenia Działaczy Niepodległościowych Nieprzejednani; 2009-2010 członek ZWPOSW w Australii.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

1984 – 23 IX 1988 rozpracowywany przez p. V-2 RUSW w Żorach w ramach KE krypt. Posejdon.

Halina Żwirska