Czarne juwenalia

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Czarne juwenalia. Przyjaciele i znajomi Stanisława Pyjasa, którzy nie akceptowali oficjalnej wersji przyczyn jego śmierci, postanowili wykorzystać zbliżające się juwenalia – studencki karnawał organizowany przez SZSP – do nagłośnienia tego wydarzenia. 10 V 1977 na uczelniach i w akademikach pojawiły się pierwsze klepsydry informujące o mszy św., wzywające do nieuczestniczenia w juwenaliach i trzydniowej żałoby. Początkowo klepsydry wykonywano ręcznie, później powielano na hektografie przywiezionym przez działaczy KOR z Warszawy.

13-15 V 1977 przy ul. Szewskiej 7, gdzie 7 V 1977 znaleziono ciało S. Pyjasa, i w kilku miejscach Rynku Głównego palono żałobne znicze, odczytywano komunikaty informujące o okolicznościach śmierci S. Pyjasa i działaniach władz, m.in. o zatrzymaniach przez SB osób, które chciały przybyć na uroczystości z Warszawy, Lublina i in. miast. W niedzielę 15 V 1977 o 9.00 w kościele oo. dominikanów odprawiona została msza żałobna, koncelebrowana przez oo. Joachima Badeni i Tomasza Pawłowskiego. Po mszy pochód z czarnymi flagami przeszedł do bramy kamienicy przy ul. Szewskiej 7. Ok. 21.00 odbyła się kolejna manifestacja: kilkutysięczny pochód przeszedł z ulicy Szewskiej pod Wawel (z powodu próby zerwania go przeszedł 2 drogami – przez Planty i ul. Grodzką), gdzie odczytano deklarację założycielską Studenckiego Komitetu Solidarności.

Ewa Zając