Czesław Karalus

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Czesław Karalus, ur. 12 VIII 1946 w Tomaszowie Maz. Ukończył Zasadniczą Szkołę Włókienniczą tamże (1962).

1962-1965 pracownik Huty im. Lenina w Nowej Hucie, 1965-1968 Zakładów Przemysłu Wełnianego Tomtex w Tomaszowie Maz., 1968-1999 Fabryki Dywanów Weltom tamże.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator, przewodniczący Komitetu Założycielskiego w Weltomie, od X 1980 przewodniczący KZ, w VI 1981 delegat na I WZD Regionu Piotrkowskiego; 28-30 VII 1981 współorganizator i uczestnik marszu głodowego w Tomaszowie Maz.; od 1980 organizator kolportażu pism niezależnych na terenie Tomaszowa Maz., m.in. „Biuletynu Informacyjnego MKZ/ZR NSZZ «S» Ziemi Piotrkowskiej”, „Informatora Komisji Zakładowej «Wistom»”, tygodnika „Solidarność Ziemi Łódzkiej”.

13 XII 1981 współorganizator, główny wykonawca akcji wyniesienia z zakładu i ukrycia sztandaru oraz dokumentów „S”, 14-15 XII 1981 poddany rewizji na terenie zakładu pracy, zatrzymany na 8 godz., 5-krotnie przesłuchiwany; 14 XII 1981 – III 1982 członek Międzyzakładowego KS w Tomaszowie Maz., kolporter wydawnictw podziemnych, w tym komunikatów MKS i ulotek na terenie Weltomu, od 1982 pism podziemnych: „Wolność, Rozwaga i Solidarność”, „Gryps”, „Solidarność Walcząca”. Od 1982 współorganizator, członek pocztu sztandarowego „S” w Weltomie, występującego podczas Mszy za Ojczyznę oraz 3 XI 1984 podczas uroczystości pogrzebowych ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie (sztandar przewożono pod podwoziem samochodu).

W 1989 współorganizator, uczestnik kampanii wyborczej KO „S” w Tomaszowie Maz. W 1990 współzałożyciel, członek Zarządu Niezależnego Ruchu Obywatelskiego tamże, współorganizator kampanii wyborczej do samorządu z ramienia NRO. IV 1989 – IX 1999 przewodniczący KZ „S” przy FD Weltom, 1989-1998 delegat na kolejne WZD Regionu Piotrkowskiego, VI 1989 – III 1992 członek Zarządu Delegatury w Tomaszowie Maz., 1995 i 1998 delegat na KZD. Od 1999 na rencie. Od VIII 2000 członek Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym.

Odznaczony m.in. Krzyżem Więźnia Politycznego (2001), Krzyżem Semper Fidelis i medalem O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989 (2002), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

22 I – 8 XII 1982 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO w Piotrkowie Tryb. w ramach SOS krypt. Wykładzina; 4 VI 1988 – 18 IX 1989 przez p. V RUSW w Tomaszowie Maz. w ramach SOS/SOR krypt. Realiści; 1988-1989 w ramach KE krypt. Tkacz.

Hanna Tazbir