Dariusz Bogdan

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Dariusz Bogdan, ur. 12 VIII 1967 we Wrocławiu. Od IX 1982 uczeń ZSZ przy Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego we Wrocławiu.

Od 1982 drukarz pism podziemnych, uczestnik demonstracji (przewodził zorganizowanej grupie, która stawiała czynny opór ZOMO), od XII 1982 współpracownik Polskiej Niezależnej Organizacji Młodzieżowej; od III 1983 kolporter pisma podziemnego „Młodzież”; 1 V 1983 zatrzymany po manifestacji, pobity, w I 1984 zatrzymany podczas akcji plakatowej, aresztowany, w czasie śledztwa bity, pogruchotano mu dłonie, w VII 1984 zwolniony na mocy amnestii, wydalony ze szkoły bez prawa kontynuowania nauki; w VIII 1984 twórca grupy organizującej manifestacje (np. 27 X 1984 we Wrocławiu przy ul. Sienkiewicza), 2 XI 1984 zatrzymany, w czasie śledztwa torturowany, doznał m.in. pęknięcia czaszki, 15 I 1985 skazany przez Sąd Rejonowy Wrocław-Śródmieście na 1 rok i 10 mies. więzienia, osadzony w ZK w Wałbrzychu, szykanowany, w III 1985 przekazał kapelanowi więziennemu list opisujący uwięzienie, śledztwo i proces (dzięki ks. Stanisławowi Orzechowskiemu list został w IV 1985 opublikowany w „Solidarności Walczącej” i odczytany na antenie RWE), od V 1985 w ZK w Gorzowie, następnie we Wrocławiu, 8 X 1985 zwolniony ze względu na stan zdrowia (w wyniku starań lekarza więziennego, członka Solidarności Walczącej). W VII 1987 złożył w Prokuraturze Woj. powiadomienie o przestępstwach w czasie śledztwa z 1984 i 1985. We IX 1987 powrócił do przerwanej nauki. Podczas strajków w V 1988 współtwórca „Kuriera Strajkowego”. Trwały i znaczący uszczerbek na zdrowiu uniemożliwił mu ukończenie szkoły i podjęcie pracy, od 1987 prace dorywcze.

W 2006 śledztwo ws. jego pobicia zostało umorzone przez wrocławską prokuraturę.

Artur Adamski