Duszpasterstwo Akademickie Norbertanki w Krakowie

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Duszpasterstwo Akademickie Norbertanki w Krakowie, duszpasterstwo działające w klasztorze Sióstr Norbertanek w Krakowie, utworzone jesienią 1977 przez grupę związanych z SKS-em wychowanków Duszpasterstwa Akademickiego Beczka, nawiązujące do tradycji Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Odrodzenie. Jego działalność skierowana była na samokształcenie, a zasadniczym celem miało być propagowanie wartości chrześcijańskich poprzez szeroko rozumiana kulturę.

Wśród organizatorów duszpasterstwa główną rolę odgrywał Józef Ruszar. Opiekę duszpasterską sprawował ks. Adam Cieślik. Działalność Duszpasterstwa zainaugurował monodram Haliny Mikołajskiej według powieści T. Manna Józef i jego bracia. W ramach duszpasterstwa odbywały się regularne wykłady z filozofii, społecznej nauki kościoła, socjologii i historii, spotkania z pisarzami i publicystami, wieczory poetyckie i koncerty. Wykładowcami i gośćmi duszpasterstwa m.in. ks. Józef Tischner, Karol Tarnowski (obaj prowadzili wykład monograficzny poświęcony Heideggerowi), Stefan Kisielewski, Jan Józef Szczepański, Jan Józef Lipski, Stanisława Barańczak, Wiktor Woroszylski, Jacek Woźniakowski, Stanisław Lem, Kornel Filipowicz, Jan Błoński, Adam Zagajewski. Wykładów słuchało po 20-80 uczestników, a w otwartych spotkaniach brało udział po 100-200 osób. W I 1978 na opłatku środowiskowym gościł ks. kardynał Karol Wojtyła. Formuła działalności Duszpasterstwa umożliwiła krakowskiej inteligencji budowanie więzi międzypokoleniowej: spotykali się tam studenci (a nawet starsi licealiści), absolwenci szkół wyższych i młodzi pracownicy naukowi, a także starsze pokolenie publicystów, artystów i naukowców.

Z powodu nacisków Urzędu do Spraw Wyznań w III 1978 działalność duszpasterstwa została zakończona rekolekcjami o. Andrzeja Kłoczowskiego.

Ewa Zając