Duszpasterstwo Akademickie w klasztorze oo. dominikanów w Poznaniu

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Duszpasterstwo Akademickie w klasztorze oo. dominikanów w Poznaniu; w 1937 dominikanie rozpoczęli budowę klasztoru i kościoła akademickiego w centrum Poznania, w pobliżu kilku uczelni wyższych i akademików. Środowisko akademickie skupiali wokół siebie kolejno: oo. Bernard Przybylski, Stanisław Dobecki, Joachim Badeni, Tomasz Pawłowski, Konrad Hejmo, Honoriusz Stanisław Kowalczyk, Tomasz Alexiewicz, Jan Góra i in. Władze komunistyczne od pocz. patrzyły niechętnie na klasztor i DA, prowadzono inwigilację, dwukrotnie (w 1954 i 1961) zakazano działalności DA. W 1974 gł. duszpasterzem akademickim został o. Honoriusz – S. Kowalczyk. Późn. dominikanie chętnie współpracowali ze środowiskami opozycyjnymi, udostępniali salki na spotkania i wykłady, włączali się w kolportaż wydawnictw niezależnych, w tym ulotek, odprawiali msze św. w zakazanych przez władze intencjach, nabożeństwem u Dominikanów rozpoczynały się spotkania i zjazdy organizacji opozycyjnych; w II 1981 odprawiono msze św. na uczelniach dla strajkujących studentów. Po 13 XII 1981 przy klasztorze działał ośrodek pomocy osobom represjonowanym i ich rodzinom, prowadzono dystrybucję darów z Zachodu (w których niejednokrotnie ukryte były papier, tusz drukarski, powielacze dla podziemnej „S”), punkt informacyjny, udzielano porad prawnych, także wsparcia duchowego. Po tragicznej śmierci o. Honoriusza (8 V 1983) jego pracę kontynuowali m.in. współpracujący z nim wcześniej o. T. Alexiewicz, o. J. Góra. 1986/1987 dominikanie wspierali młodzież w walce o krzyże (zdjęte w szkołach na polecenie SB). W 1988 z inicjatywy Dominikanów powstała grupa organizująca pomoc dla ofiar trzęsienia ziemi w Armenii. W 1989 podczas powstawania KO w klasztorze oo. Dominikanów odbyły się prawybory.

Zofia Fenrych