Edward Pińkowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Edward Pińkowski, ur. 27 II 1948 w Łodzi. Ukończył Technikum Energetyczne nr 2 tamże (1974).

1965-1967 pracownik Spółdzielni Pracy Mechanik w Łodzi, 1967-1970 Urzędu Telefonów Miejscowych tamże, 1970-1973 Okręgowych Warsztatów Poczty i Telekomunikacji, 1973-1974 prywatnego zakładu naprawy maszyn biurowych, 1974-1975 Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego Bistona, 1975-1997 Zakładów Wyrobów Obiciowych Vera.

Od IX 1980 w „S”, przewodniczący KZ w Verze (w 1981 KZ działała w Centrum Informacyjno-Kulturalnym „S” przy KZ „S” w Zakładach Przemysłu Bawełnianego im. Juliana Marchlewskiego i sygnowała dwutygodnik „Solidarność z Gdańskiem”).

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Łęczycy, następnie w Łowiczu, uczestnik 4 głodówek, 27 VII 1982 zwolniony. W VIII 1982 współorganizator ucieczki internowanego Józefa Śreniowskiego ze szpitala w Łowiczu, łącznik w okresie jego ukrywania się. Kontynuował działalność statutową „S” w podziemiu, występował w obronie praw pracowniczych. 30 IV 1983 zatrzymany w mieszkaniu swojego brata Józefa, po przewiezieniu do KW MO pobity podczas przesłuchania. 1983-1988 członek MKK „S” w Łodzi, współorganizator akcji ulotkowych. 1983-1989 współpracownik redakcji podziemnego „Biuletynu Łódzkiego”. W IX 1988 współorganizator jawnej Tymczasowej Komisji Organizacyjnej „S” w Verze; sygnatariusz deklaracji zakładów z regionów „S” Ziemia Łódzka, Ziemia Sieradzka i Ziemia Piotrkowska powołującej MKO Ziemi Łódzkiej; która doprowadziła do demokratycznych wyborów regionalnych władz łódzkiej „S”. 1988-1989 współpracownik łódzkiej organizacji PPS.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”. 1990-1992 delegat na kolejne WZD Regionu Ziemia Łódzka, członek Prezydium ZR. 1997-2003 własna działalność gospodarcza. Od 2002 wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Solidarności Społecznej. Od 1994 na rencie inwalidzkiej, od 2009 na emeryturze.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), medalem O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989 (2002), odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

15 IV 1980 – 25 III 1983 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/V KW MO w Łodzi w ramach SOR krypt. Propaganda; 24 VI 1983 – 9 II 1985 przez Wydz. V KW MO/WUSW w Łodzi w ramach KE krypt. Edek; 22 I 1988 – 2 IX 1988 w ramach SOS krypt. Związek II; 12 IX 1988 – 31 VIII 1989 w ramach KE krypt. Edward.

Wiesław Maciejewski