Edward Stanisław Łuczycki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Edward Stanisław Łuczycki, ur. 12 III 1938 w Nisku nad Sanem. Absolwent Akademii Medycznej w Białymstoku, Wydział Lekarski (1964). Chirurg dziecięcy.

Od 1965 zatrudniony w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. Jędrzeja Śniadeckiego w Białymstoku.

Od IX 1980 w „S”, członek KZ w WSzZ; w III 1981 powołany do Sekcji Interwencji przy MKZ „S”. W VI 1981 na I WZD wybrany do Prezydium ZR, delegat na I KZD; członek KKP; pod koniec 1981 uczestnik pielgrzymki „S” i „S” RI do Rzymu.

12 XII 1981 uniknął internowania (był na dyżurze w szpitalu); wraz z Jerzym Rybnikiem, Waldemarem Rakowiczem, Krzysztofem Rutkowskim, Markiem Maliszewskim i Bogdanem Borensteinem członek Prezydium Regionalnego MKS „S” (15 XII 1981 do RMKS dołączył Stanisław Marczuk) powołanego w parafii św. Rocha (pierwsze odezwy do członków „S” opublikowano w specjalnym numerze „Wiadomości Bieżących”); w I 1982 zatrzymany w miejscu pracy, w jego domu SB przeprowadziła rewizję; zwolniony bez postawienia zarzutów; następnie zatrudniony w aptece przy parafii Wniebowzięcia NMP w Białymstoku, rozprowadzającej leki z darów zagranicznych; uczestnik spotkań działaczy „S”. W początkach X 1983 zgłosił się do Prokuratury Wojewódzkiej, po złożeniu wyjaśnień na temat działalności w strukturach „S” zwolniony do domu; w następnych latach ograniczał się do udziału w uroczystościach patriotyczno-religijnych i sporadycznego kolportażu podziemnych wydawnictw.

W l. 90. przewodniczący białostockiego oddziału ROP, w 1999 współzałożyciel i działacz klubu Więzionych, Internowanych i Represjonowanych; od 2001 członek, następnie przewodniczący klubu LPR; w 2002 z ramienia LPR kandydat na prezydenta Białegostoku; 2002-2006 przewodniczący Rady Miejskiej Białegostoku.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2002).

Do 21 VII 1982 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Białystoku w ramach SOS krypt. Pigularz; do 28 VIII 1985 przez Wydz. III WUSW w Białystoku w ramach KE krypt. Sotyriasis.

Marek Kietliński