Eryk Piasecki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Eryk (właśc. Ernest) Piasecki, ur. 26 III 1941 w Kowlu (obecnie Ukraina). Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Fizyki (1963); w 1970 doktorat, w 1982 habilitacja.

1964-1983 członek ZNP. Pracownik naukowy Instytutu Badań Jądrowych.

1982-1983 współorganizator, przewodniczący, 1984-1989 członek TKK w IBJ; 1982-1985 organizator przerzutu do RWE mikrofilmowanej i fotografowanej prasy podziemnej; w V 1982 zwolniony z pracy w IBJ, po odwołaniu do Terenowego Komitetu Odwoławczego przywrócony, w XI 1982 ponownie zwolniony i przywrócony, w IV 1983 zwolniony po raz trzeci, przywrócony przez TKO, po odwołaniu IBJ do Sądu Pracy, w związku z rozwiązaniem IBJ, sprawę uznano za bezzasadną. 1983-1984 bibliotekarz w Bibliotece Instytutu Fizyki Teoretycznej UW; 1984-2006 pracownik naukowy Wydziału Fizyki UW. 1982-1988 założyciel, faktyczny redaktor naczelny, przepisywacz, autor publikacji (ps. „Heniek”) pisma „W okopach”, 1982-1983 redaktor techniczny i drukarz; 1983-1989 główny księgowy, skarbnik Społecznego Komitetu Nauki. W IV 1986 organizator sieci ośrodków badających faktyczne skażenie po wybuchu w Czarnobylu.

1989-1991 w „S”; przewodniczący KW. Od 2006 na emeryturze; pracownik naukowy Wydziału Fizyki UW i Instytutu Problemów Jądrowych.

Autor, współautor publikacji naukowych z zakresu fizyki jądrowej; odkrywca zjawiska emisji biegunowej w rozszczepieniu jąder atomowych. Współautor (ps. „Heniek Pes”) książki Rewolucja kulturalna w Instytucie Badań Jądrowych 13 XII 1981 – 1989 (1990).

Uhonorowany Nagrodą Państwowej Rady ds. Wykorzystania Energii Jądrowej II st. (zespołowa, 1971), II st. (indywidualna, 1975); Nagrodą im. A. Semkowa (1991).

Anna Grażyna Kister