Eugeniusz Górski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Eugeniusz Górski, ur. 1 I 1937 w Milanówku. Ukończył SP nr 60 (1951).

1954-1956 pracownik Biura Projektów Prefabrykacji; 1956-1958 zasadnicza służba wojskowa; 1958-1971 pracownik FSO, 1972-1973 Zakładów Mechanicznych w Płocku, 1974-1986 Zakładów Wytwórczych Urządzeń Telefonicznych w Warszawie, 1986-1988 kilku zakładów prywatnych, 1988-1997 konserwator w SP w Radości. 1952-1953 założyciel i przywódca podziemnej organizacji uczniowskiej Biały Orzeł, drukarz ulotek, w IV 1953 aresztowany za kierowanie Białym Orłem, do IX 1953 przetrzymywany w KS MO, w więzieniu na Gęsiówce i w Schronisku dla Nieletnich, skazany na 2 lata domu poprawczego, w wyniku apelacji wyrok zmieniono na nadzór kuratora. W 1956 członek Związku Młodych Demokratów na Politechnice Warszawskiej. W 1957 uczestnik demonstracji przeciwko likwidacji „Po prostu”.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ; w 1981 delegat na I WZD Regionu Mazowsze.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, wykonawca stempli i znaczków poczt podziemnych, zwolniony 17 III 1982. Po wyjściu uczestnik przejęcia i ukrycia dokumentów KZ. W 1982 kolporter „Tygodnika Mazowsze”, wykonawca gilotyn dla podziemnych drukarni, naprawiał sprzęt poligraficzny. W VII 1982 założyciel i drukarz 1 nr. „Łącznika. Pisma Grupy Inicjatywnej «Solidarności» dzielnicy Praga-Południe”. W VIII 1982 ponownie internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, zwolniony 22 XI 1982. W 1983 organizator druku kalendarzy i kart świątecznych z symbolami „S”, kolporter. 1983-1986 współpracownik TKZ w ZWUT, m.in. drukarz „Informatora” TKZ, organizator szkoleń drukarzy. 29 IV 1986 aresztowany, po rewizji oskarżony o kradzież narzędzi, zwolniony dyscyplinarnie z pracy, po rozprawach odwoławczych zmiana trybu zwolnienia.

Od 1997 na emeryturze. Od 1998 członek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego.

Anna Grażyna Kister