Eugeniusz Klimiński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Eugeniusz Klimiński, ks., ur. 24 II 1934 w Jaworznie k. Wielunia. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne oo. Pallotynów w Ołtarzewie, w 1958 święcenia kapłańskie; w 1959 student Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kierunek teologia moralna.

Od 1962 wykładowca łaciny, od 1967 teologii moralnej w Seminarium w Ołtarzewie, 1963-1964 wikariusz i katecheta w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Ząbkowicach Śląskich; 1965-1968 rektor wspólnoty księży pallotynów studiujących na KUL, duszpasterz akademicki przy lubelskiej katedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty i kościele garnizonowym Niepokalanego Poczęcia NMP, 1970-1972 oficjalny duszpasterz akademicki studentów Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, od 1972 duszpasterz akademicki, 1974-1980 rektor domu i kościoła pallotynów Matki Bożej Częstochowskiej w Gdańsku-Wrzeszczu, duszpasterz akademicki studentów Akademii Medycznej i Politechniki Gdańskiej; organizator pieszych pielgrzymek do Rzymu (1979) i Lourdes. 1976-1980 kierował budową nowego domu parafialnego, 1982-1984 budową kościoła.

7-17 XI 1980 opiekun duchowy strajku okupacyjnego studentów Akademii Medycznej w Gdańsku; od jesieni 1980 organizator i współorganizator m.in. spotkań w kościele Matki Bożej Częstochowskiej z osobistościami kultury (m.in. Jerzym Turowiczem, Zbigniewem Herbertem, ks. Józefem Tischnerem), działaczami opozycji (m.in. Lechem Wałęsą, Anna Walentynowicz, Jackiem Kuroniem, Tadeuszem Mazowieckim), prezentacji filmów niezależnych, później podziemnych (m.in. Przesłuchania Ryszarda Bugajskiego), Tygodni Kultury Chrześcijańskiej.

Po 13 XII 1980 zaangażowany w pomoc dla aresztowanych (prawną, medyczną, żywnościową), ukrywanie poszukiwanych działaczy „S”, przewóz z zagranicy sprzętu do reprodukowania taśm wideo. Od 1 IX 1984 proboszcz parafii św. Józefa w Radomiu (w 1985 rozpoczął budowę kościoła), inicjator (we współpracy z ks. Eugeniuszem Dutkiewiczem) powstania pierwszego w Radomiu hospicjum. Współpracownik radomskiej podziemnej „S”: pomoc w wydawaniu „Wolnego Robotnika”, znajdowaniu pracy działaczom, organizator pokazów filmowych; wielokrotnie nękany przez SB (szantaże, zastraszania, wezwania na rozmowy). Twórca Stowarzyszenia Inicjatyw Parafialnych wspierającego ubogich i bezrobotnych.

1993-2000 rektor Ośrodka Duszpasterskiego Rodziny Rodzin w Warszawie; założyciel (we współpracy ze Stowarzyszeniem Wspólnota Polska) w kilku parafiach na Białorusi, Ukrainie i Litwie Rodziny Rodzin dla polskich mniejszości; od 1995 członek Zarządu warszawskiego oddziału Wspólnoty Polskiej, w 1995 inicjator powołania Katolickiego LO Rodziny Rodzin im. dr Marii Wantowskiej; organizator dwóch pieszych pielgrzymek: do Rzymu z granicy czesko-austriackiej i do La Salette z Mariazell w Austrii łańcuchem Alp. 2000-2003 proboszcz parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Kutnie-Dybowie, 2003-2005 rezydent w klasztorze na Karczówce w Kielcach, od 2005 kapelan ss. Franciszkanek od Cierpiących w Warszawie. Od 1995 organizator i koordynator integracyjnych, patriotycznych Spotkań Rodzin Kresowych, od 1996 Rodzin Polonijnych z Europy Zachodniej.

Bogusław Bek