Eugeniusz Murawski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Eugeniusz Murawski, ur. 24 IV 1934 w Tyborach-Kamiance k. Zambrowa. Ukończył przyzakładową SP we Wrocławiu (ok. 1962).

1947-1950 nauka zawodu piekarza w Zakładzie Rzemieślniczo-Wychowawczym św. Józefa w Białymstoku, 1951-1954 piekarz w Zakładach Przemysłu Piekarskiego Mamut we Wrocławiu; 1954-1956 karnie skierowany (z powodu zatajenia faktu posiadania rodziny za granicą) do zasadniczej służby wojskowej w 34 batalionie górniczym w KWK Mysłowice w Mysłowicach, 1956-1992 ponownie piekarz, następnie kierownik w Mamucie/Zakładach Piekarskich WSS Społem we Wrocławiu.

Od IX 1980 w „S”; przewodniczący KZ w ZP WSS Społem, organizator codziennych emisji serwisu informacyjnego „S” w radiowęźle zakładowym. W XI 1981 inicjator utworzenia Wrocławskiego Komitetu „S” Producentów Żywności.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Wrocławiu, następnie w Nysie, 10 III 1982 zwolniony. III 1982 – 1989 działacz Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu (zbierał informacje o rodzinach osób represjonowanych i przeprowadzał z nimi wywiady w celu określenia potrzeb), zbierał składki na pomoc represjonowanym. 29 VIII 1982 zatrzymany, pobity w AŚ KW MO we Wrocławiu, 1 IX 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzelinie, zwolniony 6 IX 1982 ze względu na stan zdrowia. Jesienią 1982 inicjator akcji Chcę siedzieć za Frasyniuka (zadeklarował w prasie podziemnej gotowość odbycia kary za aresztowanego przewodniczącego Regionu Dolny Śląsk Władysława Frasyniuka). 4 XI 1982 zatrzymany w AŚ we Wrocławiu, 7 XI 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzelinie, 4 XII 1982 zwolniony. 1982-1989 członek TKZ w ZP WSS Społem, w 1984 autor i wydawca zakładowego pisma podziemnego „Apel” (3 nr.). 1982-1989 kolporter prasy podziemnej (m.in. „Z Dnia na Dzień”, „Biuletynu Dolnośląskiego”, „Solidarności Walczącej”, „KOS-u”); od jesieni 1987 do wiosny 1988 szef kolportażu RKS „S” Dolny Śląsk, współpracownik Eugeniusza Szumiejki. Wielokrotnie zatrzymywany, rewizje w mieszkaniu, nakłaniany do współpracy z SB.

Od 1992 na emeryturze. 1999-2006 mediator sądowy ds. karnych w Dolnośląskim Ośrodku Mediacji we Wrocławiu, 1988-2007 działacz Wrocławskiego Towarzystwa Opieki nad Więźniami.

Odznaczony Krzyżem Semper Fidelis (2005), Pierścieniem Tysiąclecia Archidiecezji Wrocławskiej (2007), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

1 VII 1982 – 31 VIII 1989 rozpracowywany przez Wydz. V-1 KW MO/WUSW we Wrocławiu w ramach SOS krypt. Rogal.

Maciej Olejniczak, Łukasz Sołtysik